Een echte 'Piet Paris' is altijd expressief

Net nu de mode-illustraties vrijwel uit de modebladen verdwenen leken, herontdekt de modewereld de kracht van de modetekening. In modieuze bladen als 'The Face' zijn vaak weer gedurfde, stripachtige modetekeningen te zien. H & amp;M bracht onlangs een campagne uit met tekeningen van Matz Gustav en ook de Engelse mannenmodeontwerper Paul Smith liet illustraties van zijn collectie maken in plaats van foto's.

Pieter 't Hoen (35) is een van de zeldzame modetekenaars in Nederland. Het is een vak apart, is zijn ervaring. “Omdat modestijlen steeds veranderen, moet je als modetekenaar je tekenstijl aanpassen aan de nieuwe trends.” Ook 't Hoen (als mode-illustrator noemt hij zich Piet Paris) maakt gebruik van diverse stijlen. Nu eens spuit of sjabloont hij, dan weer maakt hij een fijne pentekening. Maar ondanks het verschil in stijl en techniek blijft een echte 'Piet Paris' herkenbaar aan de licht abstracte, hoekige figuurtjes die altijd zeer expressief zijn.

Pieter 't Hoen studeerde op de modeafdeling van de Arnhemse academie behalve op modetekenen, ook af op kledingontwerpen. Maar uiteindelijk koos hij voor zijn eerste liefde: tekenen. Inmiddels publiceert hij regelmatig in tijdschriften als Man en Elle. Hij tekent voor het Nederlands Mode Instituut en bepaalde met zijn tekeningen het gezicht van belangrijke modebedrijven als Sissy Boy, So en Oi-lily. Een van zijn belangrijkste opdrachtgevers is De Telegraaf. “Daarvoor bezoek ik sinds zeven jaar alle modeshows in Milaan en Parijs en dat vind ik nog steeds een groot voorrecht. Zo krijg ik een geweldige dosis informatie. Het is jammer dat de meeste kranten en bladen vergeten zijn hoe verhelderend modetekeningen kunnen werken. Een paar seizoenen geleden was veel kleding bijvoorbeeld asymmetrisch. Toen ik dat met mijn redactrice terug probeerde te vinden op de foto's, lukte dat helemaal niet. Zulke details zitten nooit allemaal samen in een ontwerp en staan dus ook nooit allemaal samen op één foto. Terwijl je met één tekening direct zo'n beeld kunt neerzetten.” Sterker nog, een modetekening kan een perfecte visuele interpretatie geven, zoals Paris' overzichttekening van de shows in Milaan van winter 1997 demonstreert. Alle belangrijke informatie - rommelig haar in combinatie met stiletto hakken - is af te lezen van een aanstekelijk getekend plaatje. Je hoeft er geen lange tekst meer voor door te worstelen of pagina's foto's voor door te bladeren.

Piet Paris geeft in zijn illustraties vaak ook ironisch commentaar op de mondaine kanten van het modebestaan. Zo illustreerde 't Hoen de rage van merkschoenen en merktassen een paar seizoenen geleden met een tekening waarop niet alleen de handtas van de afgebeelde dame is voorzien van het Nina Ricci-label, maar ook de twee preien die er parmantig uitsteken.

Vroeger stuurden alle kranten en modetijdschriften tekenaars naar de Parijse shows, maar tegenwoordig is dat bijna exclusief het werkterrein van de modefotograaf geworden. Ten onrechte, vindt 't Hoen, een tekening zet een modetrend vaak scherper neer dan een modefoto. Het maakt dat Piet Paris zich wel eens zendingswerker voelt als hij met zijn map bedrijven en bladen langsgaat voor nieuwe opdrachten. Telkens maar weer mag hij - hij doet dat overigens met plezier - uitleggen wat de kracht van een tekening kan zijn. Vaak krijgt hij dan als commentaar dat een modetekening toch minder realistisch is dan een foto. “Natuurlijk is tekenen altijd stileren en interpreteren”, weerlegt 't Hoen. “Maar die vereenvoudiging heeft een goede modetekening nodig. Je maakt een modetrend pas duidelijk door bepaalde details extreem te overdrijven. Als Versace brede schouders in zijn collectie heeft dan maak ik die schouders nog extra breder en als De Givenchy royaal vallende rokken brengt maak ik ze nog royaler.”

Maar zelfs in een modetekening kan niet alles, want modetekenen is een klassiek vak dat zo zijn eigen regels heeft. “In een modetekening mag je bijvoorbeeld nooit zwart gebruiken want dat maakt dat de kleren er vies uitzien, terwijl je er juist voor moet zorgen dat ze er zo nieuw mogelijk uitzien. Verder moet het silhouet altijd uitgerekt zijn met lange benen en een klein hoofd. Daar heb ik me tien jaar keurig aangehouden - en aan de meeste regels hou ik me nog - maar ik ontdek nu dat het spannend kan zijn om juist met die regels te spelen.”