De verloren zoon is teruggekeerd

WENEN - Louis van Gaal besloot vorige week tot een laatste inspectietocht in Napels. Hij bezocht de competitiewedstrijd tussen Napoli en AC Milan. De komende tegenstander kent voor hem niet veel geheimen meer, maar één speler in het bijzonder wilde hij graag nog eens aan het werk zien. Gianluigi Lentini, 26 jaar, heeft de laatste weken bewezen, dat hij weer vrijwel op zijn oude niveau is. Italië hoopt op de definitieve terugkeer van een al bijna verloren gewaande zoon.

Dejan Savicevic, Paolo Maldini, Franco Baresi, Marcel Desailly en Roberto Donadoni. De namen van die gerenommeerde Milan-spelers worden - na de twee eerdere poulewedstrijden van Ajax tegen de Italianen - zelfs door oppervlakkige sportliefhebbers inmiddels moeiteloos opgelepeld. Met de naamsbekendheid van een andere vedette, Gianluigi Lentini, de man die ooit het hoogste prijskaartje kreeg opgespeld, ging het - na een dramatisch auto-ongeval in 1993 - de laatste jaren de verkeerde kant op. De kentering kwam laat, bijna te laat. Maar 'Gigi' heeft kort voor de finale van de Champions League een bewonderenswaardige eindsprint ingezet, die hem misschien alsnog een basisplaats oplevert.

De eretitel 'duurste speler van de wereld' staat, zeker in de wereld van het Italiaanse voetbal, niet garant voor privileges. Lentini moet dit seizoen keihard vechten voor zijn speelminuten. In de Serie A kwam hij pas vijftien keer binnen de lijnen, op Europees niveau moest hij zelfs genoegen nemen met drie invalbeurten, twee keer tegen Ajax (respectievelijk in de 73ste en in de 56ste minuut) en thuis tegen AEK Athene (46ste minuut).

Dat de achterban bij tijd en wijle mort over de matige verrichtingen van de vroegere sterspeler van Torino, heeft alles te maken met het bedrag waarvoor hij drie jaar geleden van tenue verwisselde. Lentini geniet nog steeds een enorme populariteit, maar de buitenproportionele transfersom van veertig miljoen gulden die AC Milan in de zomer van 1992 voor hem neertelde, kwam hem vaker dan hem lief was op fluitconcerten te staan. De schimpende woorden aan het adres van de 'zakkenvuller uit Turijn' waren misschien te begrijpen, terecht waren ze zeker niet. In het eerste jaar na zijn overgang voldeed Lentini in alle opzichten. Tesamen met het Nederlandse supertrio Van Basten/Rijkaard/Gullit gaf hij vorm aan de equipe die in 1993 met ruime voorsprong de landstitel veroverde.

Op 2 augustus van dat jaar kwam aan het mooie voetbalbestaan een (voorlopig) einde. Lentini, de glamourboy met zijn modieuze pakken, zonnebrillen, gouden armbanden en in het oog vallende oorbellen, werd het slachtoffer van zijn eigen luxebestaan. De razendsnelle Porsche die hij zich had aangemeten, sloeg over de kop op de gevaarlijke snelweg van Piacenza naar Turijn. Gigi had onderweg een te klein reservewiel laten monteren en meende zich bij hoge snelheid een telefoontje naar zijn vriendin te kunnen permitteren.

Revalidatie

Enkele dagen vochten de artsen in Milaan voor zijn leven, daarna begon het proces van revalidatie. Een snel herstel, naar het zich liet aanzien, want ruim vier maanden later - op 16 januari tegen Genoa - was Lentini weer present in San Siro. Tot ieders teleurstelling bleven zijn prestaties nadien echter achter bij zijn reputatie. Twijfels staken de kop op. Capello, Gullit, Baresi, zij allen vroegen zich hardop af, of Lentini nog ooit de oude zou worden. Op het middenveld had de speler af te rekenen met de niet geringe concurrentie van Zvonimir Boban, Marcel Desailly, Roberto Donadoni, Stefano Eranio. Acteerbeurten op zijn geliefde positie van hangende vleugelspits kwamen zelden in aanmerking, omdat Fabio Capello daarvoor zijn systeem te veel moest aanpassen. Het Milan-bestuur nam het laatste restje zelfvertrouwen bij de aanvallende middenvelder weg, door te speculeren over een verbanning op huurbasis naar Genoa, Fiorentina of zijn oude club Torino.

Sinds enkele weken vijzelt Lentini zijn marktwaarde weer op. Voorafgaand aan Ajax-AC Milan scoorde hij in zeven wedstrijden vijf keer, een extreem hoge score voor de voetballer die meer als spelmaker dan als afronder te boek staat: in 141 duels voor Torino, Ancona (Serie B) en AC Milan bleef zijn doelpuntentotaal op 22 steken. De plotselinge opleving van de superster bleef in Italië niet onopgemerkt. Prompt meldde Sampdoria zich aan de poorten van het Giuseppe Meazza Stadion om te informeren naar de transferprijs voor Lentini. AC Milan hield wijselijk de boot af.

Indien Capello Lentini morgen zijn vertrouwen schenkt, betekent dat voor laatstgenoemde een weerzien met oude bekenden. Een reünie met nare bijgedachten, want Ajax is een tegenstander die bij hem niet anders dan spijtige herinneringen kan oproepen. Hij beleefde een deceptie tijdens de vijftig invalminuten van de voorgaande twee duels, maar nog harder kwam de klap aan in 1992. Toen veroverde Ajax op fortuinlijke wijze de UEFA Cup: met behulp van het houtwerk en dankzij het artikel in de reglementen, dat aan uit gescoorde doelpunten extra waarde toekent.

Lentini kwam toen nog uit voor Torino, de club die hij als prof zes jaar diende en waar hij nog immer met liefde over spreekt. Op voorspraak van zijn Siciliaanse vader begon hij in zijn eigen woonplaats als twaalfjarige zijn carrière, temidden van andere juniortalenten als Sordo, Fuser en Bresciani.

De omstreden overgang naar Milan (Lentini: “In het Italiaanse voetbal bepalen clubs en hun besturen wanneer en waarheen spelers verhuizen”) ging gepaard met heftige reacties. Heel Italië bemoeide zich met de transactie, die de afmetingen van een affaire kreeg toen Torino-voorzitter Borsano melding maakte van een nog veel hoger (onjuist) bedrag. “Ik word overal lastig gevallen met de exorbitante som die Milan voor me betaalde en de prestaties die ik daarvoor dien te leveren”, klaagde Lentini vaak. Een kleine twee jaar na zijn ongeval lijkt hij die loden last te hebben afgeschud. Lentini is weer gretig en heeft twee doelen voor ogen: op termijn een terugkeer in het Italiaanse nationale elftal waar hij twaalf keer voor uitkwam (Lentini: “Spelen in het nationale shirt is het hoogste dat er voor een voetballer is”) en voor morgen een plaats bij de uitverkoren elf. Gianluigi Lentini heeft immers nog een rekening te vereffenen.