Overvloed, overdaad, overmaat

De mooie agenda die EMI vorig jaar toestuurde om 1995 in te boeken, is op. De jubilea werden al of niet gevierd. Purcell kwam er in het muziekleven bekaaider af dan zich liet aanzien. Maar het Mahler-feest in mei, met ballpoint ingeschreven, was verpletterender, overweldigender dan ik had durven verwachten; met goud werd het in het memoriaal van het geheugen overgeboekt. Geen andere muzikale instantie nam de agenda-fakkel over, zodat de saaie kantooragenda zijn ezelstrouw weer moet waarmaken. Wel stuurden tal van instellingen goede wensen toe, vervat in woorden passend bij hun genre. Het Concertgebouworkest laat Mahler doorschemeren in een goudbruin gekleurde fantasie-prent. Circle Percussion koos voor 'een slagvaardig 1996'. De Vlaamse Opera onderstreept 'een vurig 1996' met een foto van het oogverblindende toneelbeeld uit de produktie van 'Orlando' (Hündel).

Met de vier jolige smurfen op een voetgangersoversteekplaats parodieert EMI de beroemde Beatleshoes en relativeert, mag ik aannemen, de eigen commercie rond de zogenaamde 'terugkeer' van de Manchester godenzonen. Echt afwijkend van het nette wenspatroon ontpopt zich de platenmaatschappij Channel Classics. Geen wonder, want vanaf de oprichting heeft deze onderneming, begonnen in de Amsterdamse Kanaalstraat, zich als een interessant buitenbeentje gemanifesteerd.

De nieuwjaarsgroet van Channel begint met: 'Het is tijd voor RUST!'. Dat is opmerkelijk tussen alle veronderstelde dynamiek in 1996. Om de rust te bevorderen zat een zakje bijgesloten met een vitamine-pil, aubergine-kleurig, 'in te nemen bij overvloed, overbelasting, overbezetting, overdaad, overmaat'.

Treffender had niet gekund: er heerst een chronische overvloed, overdaad, overmaat op het gebied van de muziekproduktie, ingeblikt als cd en levend op het podium. Het Concertgebouworkest zet januari meteen stevig in met een Festival-serie rond Mstislav Rostropovitsj. Op 5 januari dirigeert hij, op 6 speelt (grand duet voor cello en piano van Galina Oestvolskaja) en dirigeert (Oestvolskaja) hij, op 7 speelt hij solo (Bach-suites), op 11 dirigeert en speelt (Schnittke) hij en op 14 januari dirigeert hij. Op 10 januari vindt hij nog tijd om in Baarn in de NPB-kerk (Kampstraat 8) deel te nemen aan een ontmoeting met bewonderaars, waar hij zal spreken over de cello-suites van Bach. Gratis toegankelijk, maar vooraf reserveren (035 - 5423015).

Januari is traditiegetrouw de maand van het Nederlands Studenten Orkest. De uren die studenten aan cultuur besteden, kun je niet als 'overvloed, overdaad, overmaat' afdoen. Het is een wonder dat in een tijd van aangedraaide studiejaren er nog ruimte blijkt voor serieuze hobby en een tijdrovende tournee, de vierenveertigste. Natuurlijk wordt de pers dringend verzocht verslag te doen; het lokmiddel is een vrouwelijke dirigent, Nicolette Fraillon, de eerste voor dit al jaren zeer gemengde gezelschap. Met de Symphonie fantastique van Berlioz en de Symfonische dansen uit West Side Story van Bernstein wordt het brede muzikale oor gestreeld; een opdrachtcompositie aan Bernard van Beurden leverde een concert op voor sopraansaxofoon en orkest getiteld 'CRI et GLOIRE du MONDE. Elf concerten telt de tournee liefst, traditioneel beginnend in Bergen (Petrus en Pauluskerk) op 12 januari en even traditioneel (en met veel jool) eindigend in het Amsterdams Concertgebouw (23 januari).

Andere studenten, die van het gerenommeerde VU-orkest, werpen zich onder leiding van de mannelijke dirigent Daan Admiraal op het pianoconcert in B van Brahms, het symfonisch gedicht Les préludes van Liszt en de symfonie 'Mathis der Maler' van Hindemith, voor uitvoeringen op 11 januari in Hoorn en op 13 januari in het Amsterdams Concertgebouw. Weer andere studenten en schoolgaanden bemannen het Nationaal Jeugdorkest dat vanavond in de Haagse Anton Philipszaal een tourneetje begint met de vierde symfonie van Bruckner en 'Boog' van Robert Heppener. Herhaling op 10 januari in het Amsterdams Concertgebouw, dat deze maand dus het brandpunt is voor studentenorkesten. Overvloed, overdaad, overmaat? Het is nog maar het topje van de Kunstberg 1996.