Altijd gek op onderzoek en vooral op de verwerking daarvan. De eerste van 't jaar: het Wilhelmus zakt weg in de vergetelheid. Bericht op de voorpagina van de krant aangereikt door de actualiteitenrubriek Nova.
In 1992 kende nog 42 procent van de bevolking de tekst van het volkslied. In 1997 was dat nog maar 14 procent. Dat is zeer zorgwekkend, want reken maar mee. Als we het voor het gemak houden op 15 miljoen inwoners, dan kenden vijf jaar geleden nog 6,3 miljoen Nederlanders het Wilhelmus. Nu zijn dat er nog maar 2,1 miljoen. Sindsdien zijn we dus 4,2 miljoen tekstvaste zangers en zangeressen kwijtgeraakt. Er overlijden jaarlijks 130 000 mensen, dus aan sterfte kunnen we 650 000 Wilhelmus-kenners zijn kwijtgeraakt. Er komen per jaar zo'n 190 000 kinderen bij, die het Wilhelmus nu nog niet hoeven te kennen en mogelijk nooit zullen leren. Dan hadden we dus de afgelopen vijf jaar 1.6 miljoen mensen mogen inboeten op de Wilhelmus-kennis. Ergo 4.2 miljoen minus 1,6 miljoen is 2,6 miljoen Nederlanders. Oftewel: bij de meest rooskleurige berekening en ook de instroom van legale en illegale buitenlanders in acht genomen, is volgens dit onderzoek (of dat van vijf jaar terug) 17 procent van de bevolking de tekst van het Wilhelmus gewoon kwijtgeraakt.
Ik vind dat eigenlijk wel nieuws om de krant groot mee te openen: HEEL NEDERLAND DEMENTEERT IN SNELTREINVAART!
Bij zoveel vergeetachtigheid hoort een ernstige kwaal. Men kan mij midden in de nacht wakker maken en dan zing ik zowel het eerste als het zesde couplet van het Wilhelmus. Maar desgevraagd kan ik daarna ook Hoeperdepoep zat op de stoep ten beste geven, indien gewenst zal ik daar nog makkelijk een lied of wat aan kunnen toevoegen (Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen, niet te vergeten), het geheel in stijl afgerond met de declamatie van het gedicht Het Huwelijk van Willem Elsschot.
Die versnelde dementie is veel erger dan de kwestie of niet iedereen de tekst van het Wilhelmus verplicht zou moeten leren. Het is toch al mooi dat die voetballers de melodie herkennen? Ik heb nog nooit koude rillingen gekregen van de woorden, maar de melodie kan, mits juist gedoseerd, op tamelijk ordinaire momenten mij nog steeds raken.
Aux armes citoyens? Uit welk liedje is dat ook alweer?
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.