Bisdom Rotterdam: ontslagen pater moet nog veel leren

Van een onzer verslaggeefsters AMSTERDAM - De ontslagen priester Vervooren uit Oegstgeest is een goed liturg, maar hij moet nog veel leren als het gaat om pastoraal leiderschap, zegt dr. Van Paassen, vicaris-generaal van het bisdom Rotterdam, die bisschop Van Luyn tijdens diens afwezigheid vervangt.

Deze week uitte pater Vervooren, geen priester van het bisdom, maar lid van de orde van de ongeschoeide karmelieten, in een interview in Trouw zijn beschuldiging aan het adres van het bisdom Rotterdam. Het bisdom zou geen respect hebben voor priesters, er zou sprake zijn van onoirbaar bestuur, van leugens, van 'psychoterreur'. Aanleiding was dat het bisdom het driejarig contract van pater Vervooren als kapelaan bij de Sint Willibrordparochie per 15 januari niet wilde verlengen. Pater Vervooren weigerde zich bij deze beslissing neer te leggen. Volgens hem is 95 procent van de parochianen tevreden over hem en schuwt het bisdom de dialoog.

Namens bisschop Van Luyn zegt vicaris-generaal Van Paassen dat “er de afgelopen anderhalf jaar aan geen parochie zoveel aandacht is besteed als aan Oegstgeest.” Volgens hem heeft het bisdom “veel geduld en ruimte geboden”, en is er “eindeloos heen en weer gepraat. In een bedrijf zouden er al eerder korte metten gemaakt zijn.”

Dat de parochianen verrukt zijn van pater Vervooren begrijpt Van Paassen heel goed: “Vervooren is een goed liturg. Pas in de samenwerking met het kader, met het parochiebestuur en met werkgroepen, botst en kraakt het en raken mensen beschadigd. Wij kregen signalen hierover uit de parochie en het dekenaat en hebben hierover herhaaldelijk met Vervooren gesproken.”

Na de publikatie van het interview deze week is pater Vervooren onmiddellijk ontslagen als parochie-vicaris. Dr. Van Paassen: “We willen geen heisa rond het heilige. De eucharistie mag niet gebruikt worden voor een campagne.”

De termijn van drie jaar is volgens dr. Van Paassen een normale termijn voor jonge (Vervooren is 39) priesters die aan hun eerste parochie verbonden zijn. “Van een pastor in de Randstad worden grote gaven geëist als liturg en als pastoraal leidinggevende.”

En wat die vermeende psychoterreur betreft: “We hebben hier in het bisdom een personeelsbeleid, gebaseerd op overleg. Er is een sabbat-regeling, waardoor pastores om de vijf jaar op adem kunnen komen, er is een commissie welzijn pastores, en over een overplaatsing overleggen we meestal zo'n vijf maanden. Jonge priesters kunnen zelf een mentor kiezen. Pater Vervooren wilde dat niet.”

Het bisdombestuur wil zo spoedig mogelijk een nieuwe pastor benoemen.