Van onze correspondent BRUSSEL - Wallonië en Vlaanderen waren gisteren, een dag na de verkiezingen, al op weg naar een hernieuwing van de rooms-rode coalities.
Aangenomen wordt dat de regering van België dezelfde kleur krijgten opnieuw wordt geleid door Jean-Luc Dehaene. Deze heeft echter geen haast. Hij bood gistermorgen bij koning Albert II het ontslag van zijn regering aan. Toen hij een uur later buiten kwam liet 'burger' Dehaene weten dat hij deze week eerst zijn tuin in orde wil maken, zijn zoon wil zien trouwen en zijn geliefde Club Brugge de bekerfinale wil zien winnen.
Hoewel Dehaene's partij, de christen-democratische CVP, het zondag slechter deed dan coalitiepartner de Socialistische Partij (SP), handhaafde de CVP zijn aandeel van de stemmen en bleef ruim de grootste partij van Vlaanderen. Officieel willen de christendemocraten geen enkele coalitie uitsluiten. Maar de CVP benoemde gisteren wel Dehaene's Vlaamse collega en partijgenoot Luc Van den Brande tot formateur van een nieuwe Vlaamse regering. Van den Brande kreeg de opdracht om allereerst met de socialisten te gaan praten.
Een partij die een formateur aanduidt, klinkt wat onwenning. Maar volgens de nieuwe grondwet staat de koning buiten de regeringsvorming in de gewesten. Vlaanderen, Wallonië en Brussel kregen voor het eerst in de Belgische geschiedenis een rechtstreeks gekozen volksvertegenwoordiging. En het is aan de grootste partijen in de gewesten om het initiatief te nemen tot de vorming van de deelregeringen. De Walen waren de eersten die de kaarten op tafel legde. Zondagavond maakten de socialisten en de christen-democraten duidelijk dat zij de huidige coalitie willen voortzetten. Beide partijen verloren licht, ten gunste van de liberalen, maar de meerderheid in de Waalse gewestraad bleef behouden.
Ook in Vlaanderen blijft alles bij het oude. Christen-democraten en socialisten hebben opnieuw een meerderheid in de Vlaamse Raad. Maar mogelijk nemen zij, net als in de vorige regering, een derde partij aan boord. Bovendien hebben CVP en SP wat ruzies uit te praten voor een regering gevormd gaat worden.
De analyses van de verkiezingsuitslagen leren dat de grote, gevestigde partijen de trend van vier jaar geleden enigzins hebben kunnen keren. Toen zagen zij veel kiezers verdwijnen naar kleinere partijen, en vooral naar het Vlaams Blok en de protestpartij Rossem.
Jean-Pierre van Rossem, die in 1991 twee Kamerzetels binnenhaalde, verdween van het toneel. Het Blok groeide zondag weliswaar nog, maar de kleine partijen leverden alemaal in, evenals de Groenen.
Hoewel het aantal zwevende kiezers net als 4 jaar geleden zo'n 30 procent was, bleek de trouw aan de grote partijen dus sterker.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.