Van onze redactie economie OUDE MEER - “Mag ik u iets vragen?” De vrouw die net de poort bij Fokker uit komt lopen, maakt een afwerend gebaar. Maar de camera snort al. Ze wordt min of meer klem gelopen tussen de geluidsman en de interviewer. “Hoe voelt u zich?” Er zit voor haar niets anders op dan te praten.
Met ruim dertig man sterk was de pers gisterochtend en -middag vertegenwoordigd voor de poorten van Fokkervestiging Schiphol-Oost. Gewapend met filmcamera's, microfoons, casetterecorders, fototoestellen en schrijfblokken. In de snijdende kou wordt urenlang gewacht op Fokker-werknemers die willen vertellen wat hun precies is meegedeeld en wat dat voor hen persoonlijk betekent.
Omdat de dagdienst pas om tien over vier is afgelopen, maar de pers - blauwbekkend - hoopt toch vóór die tijd al iets te horen te krijgen, wordt iedere medewerker die zich buiten de poort waagt, min of meer besprongen door journalisten. Een aantal Fokker-werknemers is de journalisten duidelijk meer dan zat en heeft zich voorgenomen geen woord te zeggen. Een minderheid pakt het buitenkansje een keer in de schijnwerpers te staan, met beide handen aan.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.