Longontsteking en rectificatie

Als kind was ik al een binnenvetter. Misschien is dat als politica niet gunstig, maar mij is geleerd dat bescheidenheid een deugd is. Je moet niet te snel met je oordeel klaar staan'', aan het woord is E. Aiking van Senioren 2000 (de ouderenpartij van Jet Nijpels), tevens lid van de parlementaire-enquêtecommissie opsporingsmethoden.

Haar is vanuit diverse hoeken verweten te onervaren te zijn en bovendien te vaak afwezig. NRC Handelsblad meldde onlangs dat Van Traa de vergaderingen voortaan zonder haar wil voorzitten.

“En dan te bedenken dat ik helemaal niet wilde, toen ze me vroegen. Mijn antwoord was direct: Nee! Het is van de gekke. We zijn met een kleine fractie (die gedurende het jaar nog kleiner werd door ruzies binnen de ouderenpartij) en het zou een te zware belasting zijn. Maar ik was de enige met een juridische achtergrond en heb de taak op me genomen. Wat de NRC schreef is trouwens absoluut niet waar. Ik eis dus ook een rectificatie.”

Ze nam haar taak serieus. Ging niet op vakantie in de zomer, maar las alles wat met de enquête te maken had. “Mijn gezinsleven lijdt er wel onder. Mijn man raakt weleens geïrriteerd en mijn kinderen zie ik bijna nooit.” Maar dat was niet wat haar uit het veld sloeg.

Kort na het begin van de openbare verhoren werd Aiking geveld door wat begon als een stevige griep. Het liep uit op een longonsteking die haar gedurende bijna alle verhoren aan het bed gekluisterd hield. “Ik heb wel geboft”, merkt ze optimistisch op. “Want ik kon de verhoren vanuit mijn bed op de televisie volgen. Ik heb wel genoten”, besluit de andere eminence grise van de commissie.