'Barney' wil geen postbode meer zijn

FRIMLEY GREEN, AMSTERDAM - Hij zeeg ineen, sloeg de handen voor de ogen en barstte vervolgens in tranen uit. Raymond van Barneveld leverde tijdens het officieuze wereldkampioenschap darts een unieke prestatie door als eerste speler van buiten Groot-Brittannië de titel te pakken. “Hier heb ik veertien jaar voor geknokt.”

De ontknoping van een zinderende avond in The Lakeside Country Club. De zaal is verdeeld in kampen. Er is aan de ene kant een Oranje-gedeelte dat Van Barneveld luidruchtig aanmoedigt. Het groen-rood-wit beslaat de andere helft van de ruimte en steunt Welshman Ritchie Burnett. De aanvankelijk uitgelaten stemming verandert naarmate de partij vordert in een sfeer, die zich het best laat omschrijven als nagelbijtend nerveus. Een miljoenenpubliek voor de buis huivert mee. Ritchie Burnett en Raymond van Barneveld spelen misschien wel de mooiste dartfinale ooit.

Zoals het bij fraaie sport hoort liggen vreugde en verdriet dicht bij elkaar. De ene keer heeft Raymond van Barneveld de beste papieren, dan weer lijkt Ritchie Burnett aan de winnende hand. Als Van Barneveld zijn gelukshangertje met de afbeelding van tekenfilmfiguur Barney een kus geeft, weten zijn supporters zeker dat hun favoriet gaat winnen. Dat deed hij voor het eerst tegen Andy Fordham en vervolgens boog hij een 2-0 achterstand om in een 3-2 overwinning. In de volgende ronden moesten na de kus ook Steve Beaton en Colin Monk eraan geloven.

De herinneringen van de kenners in de slotfase van de finale gaan terug naar 1992. Toen won Phil Taylor het kampioenschap na een huiveringwekkende partij. De insiders zijn het er gauw over eens; die partij duurde weliswaar langer, maar had niet het hoge niveau van het treffen tussen Van Barneveld en Burnett.

De partij in een notedop. Van Barneveld begint uitstekend en trekt de eerste twee sets naar zich toe. Het antwoord van Burnett is glashelder: hij trekt de stand gelijk. Bij 3-2 voor in sets heeft Van Barneveld een uitgelezen mogelijkheid om de marge weer naar twee te tillen. Op dat moment mist hij echter een gemakkelijke 'dubbel 16', waarna hij Burnett weer langszij ziet. Vervolgens presteert de Welshman het ook nog een 4-3 voorsprong nemen. Het titanenduel blijft gelijk op gaan en bij 5-5 moet de beslissing vallen in de laatste en elfde set.

Raymond van Barneveld start goed en wint de eerste leg, terwijl Ritchie Burnett het voordeel had te mogen beginnen. In de tweede leg is het precies andersom: Van Barneveld mag beginnen, maar Burnett trekt de stand gelijk. Dan winnen zowel Burnett als Van Barneveld de leg waarin ze mogen beginnen.

Verlenging

Het is 2-2 en dat betekent verlenging. Wie het eerst twee legs voorsprong heeft, mag zich de winnaar noemen. Van Barneveld profiteert optimaal als Burnett verzuimt een score van 102 uit gooien en breakt. In de zesde leg kan hij de wedstrijd beslissen. Hij begint zelf en maakt het karwei uiteindelijk af met een 'dubbel 8'.

Van Barneveld: “Ik was vol vertrouwen en helemaal na die 2-0 voorsprong. Maar nadat ik drie pijlen miste op dubbel 16 en ook nog eens met 4-3 achter kwam, zag ik het even duister in.” In die cruciale fase van de partij toonde de Nederlander hoe koelbloedig hij in de loop der jaren is geworden. “Ik ben de laatste jaren mentaal zoveel sterker geworden dat ik mezelf kon terugvechten in de partij.”

Verliezer Ritchie Burnett kon niet anders dan gelaten reageren. “Ik heb het zelf verprutst. Ik miste teveel dubbels. Raymond heeft daar goed van geprofiteerd.”

Raymond van Barneveld, alias Barney, mag zich na zijn laatste overwinning met recht de allerbeste darter van de wereld noemen. Hij staat bovenaan op de wereldranglijst, veroverde het officiele wereldkampioenschap in Australie en heeft dus nu ook het meest prestigieuze toernooi op de kalender gewonnen. Nadat hij in 1995 de finale verloor van diezelfde Ritchie Burnett uit Wales kreeg de dartsport in Nederland een geweldige lift. Maar alleen qua bekendheid.

Voor de echte toppers bleef financiële erkenning uit. En dat is ook één van de redenen waarom Van Barneveld zo emotioneel op de overwinning reageerde. “Na mijn tweede plaats van drie jaar geleden hoopte ik op sponsoren, die bleven uit. Na mijn WK-titel in oktober bleven de geldschieters uit. Vervolgens was ik heel dicht bij een contract, maar dat liep op het laatste moment spaak. Ik moest me dus zelf helemaal weer oppeppen om hier een goede prestatie neer te zetten en daarom ben ik mentaal ook zo gegroeid de laatste jaren. Als het nu niet lukt om een professionele carrière uit te stippelen, lukt het nooit meer. Daarom was dit meer dan een overwinning. Ik heb gewonnen voor mezelf en mijn gezin. Na 14 jaar eindelijk het allerhoogste bereikt. Dat geeft een gevoel; niet te filmen.”

Vandaag landt Van Barneveld op Schiphol. Hoe lang zal hij in Den Haag nog te bewonderen zijn als postbode?