Blessures lopen als een rode draad door loopbaan Krajicek

MELBOURNE (ANP) - Richard Krajicek vergeleek zichzelf in eerste instantie met een man die een dubbeltje van de straat opraapt. “Zo iemand bukt zich en krijgt ineens een pijnscheut in de rug. Dingen van alle dag. Gewoon pech.”

Zo simpel lag het niet en Krajicek wist dat. In de derde ronde van de Australian Open moest hij zijn partij tegen Jean-Phillipe Fleurian staken. Een zenuw in het onderste deel van zijn rug kwam klem te zitten, de spieren eromheen verkrampten. Hij kon niet verder. Het was al de derde keer dit jaar dat Krajicek opgaf. Na de Hopman Cup in Perth en een invitatie-toernooi, eveneens in Melbourne. Drie keer opgeven in een jaar dat drie weken oud is. Tot kort voor de Australian Open had de Hagenaar last van zijn arm. Daarvan ondervond hij in Melbourne geen hinder. Het was weer eens wat anders.

Blessures lopen als een rode draad door de loopbaan van Krajicek. Niet het minst in Australië. In 1992 drong hij door tot de halve finale, maar verscheen niet op het centre-court om tegen de latere winnaar Courier te spelen. Er was iets mis met zijn schouder. Echt goed is het daarna nooit meer gekomen met de 'hard-hitter', elfde van de wereldranglijst. Eind 1993, begin '94 zat hij vijf maanden langs de kant met letsel aan beide knieën. “De laatste weken van de revalidatie zat ik er doorheen. Mentaal. Sindsdien heb ik het moeilijk met elke blessure. Heel moeilijk. Steeds is er weer iets. Misschien ben ik oud aan het worden.”

Wat gebeurde op het showcourt van Flinders Park noemde Krajicek 'ontmoedigend', maar ook 'verwarrend'. Hij weet dat zijn lichaam anders is dan dat van de doorsnee speler uit, zeg maar, de top-twintig. “Ik heb me er bij neergelegd dat ik niet zomaar acht toernooien achter elkaar kan spelen. Maar drie, dat zou toch moeten gaan?”

Het gaat niet. Een lichaam ongeschikt voor topsport? Krajicek keek aangeslagen voor zich uit. “Ik doe alles om m'n lichaam zo fit mogelijk te houden. Want elk opgeven is er één te veel. Dagelijks speciale oefeningen, zoveel mogelijk rust. Voor m'n gevoel ben ik optimaal met mijn sport bezig. Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik nu nog meer zou kunnen doen.” Voorlopig rest hem weinig meer dan afwachten. Zijn vorige week speciaal voor de armblessure overgekomen haptonoom Jan Naaktgeboren behandelde Krajiceks rug onmiddellijk na de partij. “Het voelt nu al een stuk beter. Pas over een paar dagen wordt duidelijk wat er precies mis is. Voorlopig weiger ik te denken aan iets ernstigs. Dat wil ik gewoon niet. Ik ga ervan uit binnenkort weer op de baan te staan.”

Naaktgeboren kent het lichaam van Krajicek misschien nog wel beter dan de tennisser zelf. Dat zei Krajicek aan het begin van de week over zijn speciale geneesheer, die in korte tijd de arm van de speler prepareerde voor een service van zo'n 200 kilometer per uur. De regels staan niet toe dat een speler op de baan door zijn eigen fysiotherapeut wordt behandeld. Had Naakgeboren hem wel op de baan gehouden? Krajicek wilde daarop niet antwoorden. “Speculeren heeft geen zin.”

Al in de eerste set kreeg Krajicek last van zijn rug, die hem nooit eerder serieus parten speelde. Hij bleef spelen en werd losser. Aan het einde van de tweede set ging het volledig mis. Krajicek kon niet meer naar zijn backhand draaien, had veel pijn bij voorwaartse bewegingen. Bij het begin van de derde set werd hij behandeld, in de daarvoor eenmalig toegestane tijd van drie minuten. Vier games later gaf hij op. Ondanks alles was de stand tussen Krajicek en Fleurian op dat moment nog in volstrekt evenwicht: 6-4, 3-6, 2-2.

Fleurian zal nauwelijks bevatten wat hem in Melbourne overkomt. De Fransman, kunstschilder in zijn vrije tijd, kwam als qualifier het toernooi binnen. Hij doorstond de eerste ronde, omdat een andere Nederlander - Sjeng Schalken - te ziek was om de partij uit te spelen. Dat hij mocht meedoen, kwam omdat een andere Nederlander, Tom Kempers, in de kwalificatie een matchpoint twee centimeter uitsloeg. Waarschijnlijk had Krajicek van Fleurian gewonnen. “Ik speelde niet echt goed, maar goed genoeg om hem te verslaan”, blikte de Nederlander terug. Dat was ook zo. Krajicek gaf in de eerste set niets weg bij zijn opslag en kreeg kansen bij vrijwel iedere service-game van zijn tegenstander.

De vierde ronde van een Grand Slam, met als tegenstander de in Melbourne zeer sterk spelende Michael Chang, het was weer eens wat anders geweest voor Krajicek. Vorig seizoen sloot hij de grote toernooien af met respectievelijk de tweede (Melbourne), tweede (Parijs), eerste (Londen) en derde (New York) ronde. Sinds 1993 (Wimbledon en US Open) stond hij niet meer in de vierde.