BRIEVEN

Poëzie Het mooie gedicht van Jorge Soza, waarmee Jan de Bas zijn verdediging van politieke poëzie in Trouw van 16 januari besluit, is een bewijs voor mijn stelling dat politieke gedichten pas poëzie worden wanneer de dichter voldoende afstand neemt van de actuele feiten. Soza's vers is - op de beelden van 'avondklok' en 'stengun' na - een tijdloos gedicht over onderdrukking en verzet. Literair gezien staat Soza dus dichter bij Pablo Neruda dan bij Serge van Duijnhoven.

Verder lijken mij het oogmerk waarmee iemand gedichten schrijft en de gebruikswaarde die de gedichten hebben voor een lezer geen geschikte kwaliteitscriteria. Of je slager, computerdeskundige, guerrillastrijder of dominee bent, zegt niets over het literaire gehalte van je gedichten.

En ik heb geen bezwaar tegen het gebruik van sinterklaasrijmpjes, propagandaverzen of reclameslogans, maar wel tegen het afficheren van deze dichtvormen als (literaire) poëzie. Leerdam Bert van Weenen

Abortus Verbijsterd ben ik door de uitspraken van minister Borst over abortus. Het moet legaal worden dat mannen die een vierde meisje bij hun vrouw verwachten dat kind laten aborteren! Weg rechten van de moeder.

Is aanzetten tot, of afdwingen van abortus niet strafbaar? Minister Borst toont hiermee begrip voor de situatie van de man. Is het echt rampzalig als je geen zoon geschonken wordt, enkel dochters? Is dit bevestiging van het minderwaardig zijn van de vrouw? Dit is toch in de grondwet anders gesteld?

Een allochtone vrouw zou in nood kunnen zijn als ze haar man voor de vierde keer geen zoon maar een dochter zou schenken. En dan is de oplossing dat het meisje maar niet geboren moet worden? Moeten we hier niet meer denken aan her-opvoeding van mannen in risico-groepen? (dan krijgen misschien ook de eerder geboren meisjes en de moeder recht op een waardig bestaan). Amersfoort M. Scheltinga-van 't Klooster

Vingerafdruk Wat mooi, roepen de automatiseringsfanaten bij het idee van identificatie met vingerafdrukken. Terecht waarschuwt de Registratiekamer voor al te grote inbreuk op privacy. Er schuilt echter nog een ander levensgroot gevaar, namelijk een verdere achterstelling van bepaalde bevolkingsgroepen en verdere individualisering.

Stel dat de openbare bibliotheek deze methode invoert: mijn vrouw is te ziek om zelf naar de bibliotheek te gaan. Met haar pasje kan ik nu boeken voor haar halen. Moet ik in de toekomst haar hand afhakken?

Mijn buurvrouw van tachtig vraagt om even geld voor haar te pinnen, ze kan zo moeilijk lopen. Moet in de toekomst deze achtenswaardige bejaarde zichzelf, met handen en vingerafdrukken, naar de bank slepen?

Laat de fanaten zich verder binnen eigen kring vermaken maar hun zogenaamde handige nieuwigheden niet opdringen aan mensen die toch al slachtoffer dreigen te worden van een vergaande automatisering van de eigen, vertrouwde, leefomgeving. De Bilt J. Waerts

Geluk In zijn column 'Met Dijkstal op weg naar het geluk' (Trouw, 15 januari) beweert Willem Breedveld tweemaal dat de founding fathers van de Verenigde Staten het recht van de mens op het najagen van geluk (pursuit of happiness) hebben verankerd in de Amerikaanse grondwet. Maar dat is niet zo. Zo'n uitdrukking opnemen in de grondwet zou redelijk dwaas zijn en dat is dan ook niet gebeurd. Het recht op 'najagen van geluk' werd door Thomas Jefferson opgenomen in de door hem geschreven Onafhankelijkheidsverklaring, en dat is heel wat anders. Amsterdam Arie Kuiper

Aansprakelijk (5) Weet minister Sorgdrager wel dat bromfietsers ook nog fietsers heten? Welke van deze fietsers rijdt, zowel buiten als binnen de bebouwde kom, nog onder de 50 km per uur? Deze fietsers maken veel brokken, die dus straks door een onschuldige automobilist betaald moeten worden via een hogere verzekeringspremie en een gedeeltelijk verlies van no claim-korting.

Gesuggereerd wordt dat dit reeds de praktijk van de rechtspraak is, maar als dat waar was hoefden de premies niet omhoog. Bovendien kunnen de premies van de bromfietsers dan omlaag; ze zijn immers minder aansprakelijk!

Wanneer niet meer de norm is dat de schuldige betaalt maar de sterkere, geldt dit dan in de toekomst ook bij schade-letsel voor een botsing personenauto-motorrijder of vrachtwagen-personenauto? Maastricht K. G. de Vries