MIDDAG

Leuke middag gehad? vroeg hij.

Maar daarmee deed ik die middag ernstig tekort.

Meestal ben ik nogal in de weer met zo'n middag en doe ik mijn best hier wat te rekken, daar wat te kneden, zodat de middag zich in allerlei bochten moet wringen om te bevatten wat ik er allemaal wil stoppen. Een wasje zus, een boodschapje zo, een kamer opruimen, nog een spelletje doen en een maaltje koken, waardoor zo'n middag zich zo snel mogelijk uit de voeten maakt. Wat wil je, als je als een rekbare plunjezak wordt behandeld.

Maar deze middag was anders. Deze middag was superieur, was mij verreweg de baas. Ik had niets in te brengen. Het natuurlijke gezag van deze middag, een vrijdagmiddag trouwens, was zelfs zo groot, dat ik me zonder protest liet meevoeren en pas na afloop, toen ik in handen van de avond was, me realiseerde hoe vanzelfsprekend alles gegaan was.

Onze oppas ging trouwen. Ze had natuurlijk tevoren een dag nodig om een mooie, rustige bruid te kunnen zijn en daarom zou ik die vrijdag de kinderen van school halen.

Er ging een vriendinnetje mee, zodat er nu twee giebelende vijfjarigen aan tafel zaten. Tijd om boterhammen te eten hadden ze eigenlijk niet. We moesten maar naar buiten. Stoepkrijten, fietsen en naar de speeltuin om de hoek.

Voor de zekerheid nam ik een krant en een boek mee, maar van lezen kwam niets. Voor we het wisten lagen we op de grond met stoepkrijt een vuurtoren te tekenen en toen we weer opkeken waren er andere kinderen druk doende daar vogels, wolken, een zee en schelpen bij te maken.

Een jongetje dat net kon fietsen scheerde rakelings langs de vuurtoren en toen grepen alle kinderen hun fiets en verplaatste het gezelschap zich naar de garageweg, een weg achter de huizen.

Daar, met een stuk of wat andere ouders op een muurtje gezeten, liet ik mij vermaken. Meisjes krioelden rond een eenjarige hummel en oefenden alvast voor het moederschap. De jongens fietsten zo hard ze konden. Ik schonk weer eens koffie en limonade in, iemand anders ging met de koektrommel rond.

Veel hoefde er niet te worden gezegd. Deze middag sprak voor zichzelf.