Spannende blues van G. Love

AMSTERDAM - Broeierige, indolente blues is het hoofdingrediënt van de muziek van de Amerikaanse formatie G. Love & amp; Special Sauce. Bij oppervlakkige beluistering lijkt hun muziek zonder meer een voortzetting van de traditionele Amerikaanse blues. De songs lijken te stammen uit kleine dorpjes op het platteland van het zuiden van de Verenigde Staten, waar mannen op de veranda gezeten met hun mondharmonika de verveling wegspelen. Maar G. Love komt uit Philadelphia en bij nadere beschouwing is zijn muziek wel degelijk van de jaren negentig.

Dat komt in eerste instantie omdat de band zich niet tot blues beperkt, maar in typische jaren-negentigstijl met grote stappen door de Amerikaanse popmuziek heenbanjert. Soul, vroege rock & amp; roll en de Motown-sound duiken op een eigenzinnige manier in de songs op. Het meest wordt het eigentijdse karakter van de muziek echter bepaald door de hiphop-invloeden, die zowel in de zang van G. Love, als in de ritmes terugkomen.

Op de titelloze debuut-cd klonk deze combinatie nog wat geforceerd. Maar op hun recente opvolger 'Coast to coast motel' slaagde de band er in tot een organisch geluid te komen en bij hun enige Nederlandse optreden werd afgelopen maandag deze lijn doorgetrokken. Met een instrumentatie van contrabas, drums, gitaar en mondharmonika ontstond een gloedvolle sound, die de luisteraars als een warme deken omsloot. Bovendien kreeg de sobere instrumentatie met regelmaat extra kleur door de langgerekte improvisaties en geïnspireerde solo's van de bandleden. Vooral de wisselwerking tussen de lome baslijnen, de schurende mondharmonika-klanken en scherpe gitaarriffs maakte dat de songs tot leven kwamen.

Met als hoogtepunten het swingende 'Soda pop', het sensuele 'Baby's got sauce' en de single 'Kiss and tell' met het aanstekelijke refrein, bewees G. Love in het uitverkochte Paradiso twee uur lang dat blues nog net zo spannend kan zijn als de dag waarop zij werd uitgevonden.