Urk wordt warempel toch nog kampioen

URK - Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad, maar in de laatste wedstrijd is het er toch van gekomen. Urk is kampioen van de eerste klasse C, na een 3-0 overwinning op DVS'33.

Urk is dus net niet bezweken onder de druk van kampioen te moeten worden. Een druk die het zichzelf overigens al in een zeer vroeg stadium had opgelegd. Bijna een jaar geleden bij het feest rond de amateurtitel van IJsselmeervogels riep Klaas Wakker, de Urker middenvelder, uit dat de beurt nu aan Urk was. En ook al deed hij de gelofte dat hij anders in Spakenburg zou komen spelen, schertsenderwijs, de boodschap was niettemin duidelijk. Urk moest maar eens profiteren van de kwaliteiten in de selectie. Waarna ook de plaatselijke bevolking overtuigd raakte dat er grote dingen stonden te gebeuren.

De thuisnederlaag tegen Blauw Wit '34 in de allereerste wedstrijd van het seizoen was eigenlijk het beste wat Urk toen kon overkomen. De spanning van het heilige moeten was in één klap verdwenen. Het hoofd was fris en de beide voetbalbenen stonden weer op de grond. Zonder Klaas Wakker, want die moest dit seizoen door een ernstige knieblessure langdurig toekijken. Met duidelijke uitslagen bereikte Urk na acht wedstrijden de eerste plaats van de ranglijst. Om die vervolgens niet meer af te staan. Aanvankelijk golden ook VVOG en Genemuiden als concurrenten, maar toen die afhaakten, spitste het seizoen zich toe op een tweestrijd tussen Urk en ACV.

Op 4 mei leek de competitie vroegtijdig beslist, toen ACV een onverwachte nederlaag bij SC Elburg leed, waardoor Urk op een voorsprong van acht punten kwam. Die voordelige marge bleef een week later in het onderlinge treffen te Assen (2-2) intact. Waarna Urk zich net als aan het begin van het seizoen opmaakte voor het feest. En weer was de druk te groot. Eerst een nederlaag tegen WHC (1-3). Zaterdag wachtte een nieuwe deceptie in Emmeloord tegen Flevo Boys (1-2). Maar tegen het tobbende DVS'33, dat nu een beslissingswedstrijd moet spelen om zich te handhaven, kwam Urk toch nog aan het succes waar al zo lang op gerekend en op het laatste moment ook zo aan getwijfeld werd.

Naast de oplopende spanning heeft ook de eigen wisselvalligheid Urk op het laatst parten gespeeld. Een manco, dat past bij een elftal in ontwikkeling. Van het team, dat zes jaar geleden naar de hoogste klasse promoveerde, is nog een aantal spelers aanwezig. Aanvoerder Auke Brouwer (30), Klaas Nentjes (30) en Jan Kramer (26) worden nu omgeven door een talentrijke nieuwe lichting, waarin de gebroeders Wakker, Klaas (22), Kees (21) en Jacob (19) een opvallende rol spelen. Ook Bram Brouwer (22), Pieter Ras (21) en Jacob Tol (20) staan nog aan het begin van hun loopbaan. William Visser (22), gisteren de man van de bevrijdende eerste treffer, behoort met zijn ervaring van vier seizoenen eigenlijk al tot de routiniers. De gemiddelde leeftijd is daardoor aanzienlijk gedaald (23 jaar), terwijl de individuele kwaliteiten beduidend zijn toegenomen.

Urk heeft nu bijna alles in huis. Fysieke kracht, snelheid en techniek. Alleen het vermogen om een wedstrijd naar de hand te zetten ontbreekt, want het tactisch vernuft is slecht ontwikkeld. Trainer Gerrit Bredewold, die twee jaar geleden met de jeugd naar het eerste elftal overstapte, is er nog niet in geslaagd van al die goede voetballers een sterk collectief te maken. Voorlopig handelt iedereen maar naar bevind van zaken. De charme van dit zo opportunistische spelletje schuilt in de passie waarmee het bedreven wordt. En het was al met al nog goed genoeg voor een titel ook.