Lustige Witwe werd femme fatale

De laatste twee weken is zij uitgegroeid tot een soort nationale ster. Niet alleen houdt de 64-jarige Elfriede Blauensteiner de Oostenrijkse media in haar ban, bovendien herinnert haar optreden meer aan een operette-diva dan aan een seriemoordenares.

Met een stralende glimlach liet zij zich door de politie naar de rechtbank brengen, onderwijl kushandjes werpend naar de televisie-camera's. Veelzeggend zijn ook de vele bijnamen die zij van de boulevardpers gekregen heeft: de zwarte weduwe, de moord-oma, mevrouw Blauwbaard en bovenal de Lustige Witwe.

Hoewel Blauensteiner officieel van een weduwenpensioentje leefde, droeg zij dure bontjassen en gaf kapitalen uit in het casino. Blauensteiner was charmant, vriendelijk en hulpvaardig. Wanneer haar buren geld nodig hadden, keek zij niet op een duizendje. Voor sommigen werd deze hulpvaardigheid echter fataal. Zoals zij tot nu toe heeft toegegeven, heeft Blauensteiner minstens zes mensen vermoord. Via contactadvertenties leerde zij hulpbehoevende, alleenstaande mannen kennen. Nadat zij tot erfgename benoemd was, begon zij haar slachtoffers langzaam te vergiftigen door medicijnen in hun koffie te doen.

Onduidelijk is nog wat voor rol haar advocaat Harald Schmidt, een voormalig neo-nazi, in het geheel speelde. Volgens eigen zeggen had hij haar enkel geholpen bij het opstellen van de testamenten. Daartegen spreekt dat Blauensteiner bij haar contactadvertenties de postbus van Schmidt als adres had opgegeven.

Eén ding is zeker: als het aan de Lustige Witwe ligt, zullen de kranten ook in de komende tijd nog vol over haar staan. “Nu word ik beroemd”, was Blauensteiners commentaar, toen de politiefoto's gemaakt werden. In de gevangenis schrijft zij intussen al vlijtig aan haar mémoires.