Liesbeth van Vulpen, Bloemenbureau Holland

Bij de begrafenis van prinses Diana hebben de Britten massaal gerouwd met Nederlandse bloemen. In september ging voor 59 miljoen aan snijbloemen het Kanaal over, 70 procent meer dan in dezelfde periode een jaar eerder. Witte bloemen waren favoriet.

“Na de dood van Diana was de Britse groothandelsmarkt in mum van tijd uitverkocht. De Nederlandse bloemenveilingen boden uitkomst. De hausse heeft een week aangehouden en de prijzen van snijbloemen schoten de lucht in. Zo'n gebeurtenis is natuurlijk nooit te voorspellen. Bloemenkwekers kunnen dus niet even snel meer bloemen gaan zaaien, een bloem is rijp of niet. Maar ze kunnen de oogst wel een dagje eerder naar de veiling brengen.

De witte lelie was het meest gevraagd, maar die zijn zeldzaam. Anjers en chrysanten zijn het meest verkocht. Witte rozen deden het ook goed. Ik heb al geluiden gehoord vanuit de Britse Flowers and Plants Association om elk jaar een Diana-flowerday te houden.

Uit een onderzoek van het productschap Tuinbouw blijkt dat heel 1997 een goed jaar was voor de Nederlandse bloemenexport naar Groot-Brittanië. Die steeg gemiddeld met veertig procent ten opzichte van 1996. De maand september piekte daar bovenuit met zeventig procent, dat kun je het Diana-effect noemen. Ongeveer de helft van de bloemen die de Britten kochten tijdens de rouwperiode was afkomstig uit Nederland. Er hangt bij supermarkt of bloemist natuurlijk geen kaartje aan met 'Made in Holland'. Toch geeft de symbolische waarde van bloemen bij dergelijke massale evenementen onze handel een positief imago. Al die krantenfoto's van stapels bossen bloemen bij de paleizen, die wereldwijd verschenen.

Een typisch Britse gewoonte is het om bij begrafenissen geld te geven aan liefdadigheidsdoelen. Misschien dat door Diana's begrafenis mensen vaker bloemen gaan kopen om hun medeleven te betonen. Uit onderzoek bleek ook dat veel gezinnen bloemen hebben gekocht die dat anders nooit deden.

Nee, ik kan me geen ander evenement herinneren waarbij de export naar een bepaald land zo drastisch steeg. Bovendien is het Diana-effect eenmalig. Misschien de val van de Berlijnse muur in 1989. Toen gaven veel Duitsers elkaar bloemen en opende zich in één klap een nieuwe blijvende afzetmarkt. Of wij voorbereid zijn op het overlijden van een lid van ons Koninklijk Huis? Met een produkt als snijbloemen valt daar toch geen rekening mee te houden. Je kunt moeilijk een partij witte anjers invriezen voor de begrafenis van prins Bernhard.''