'Strijd tegen het straatgeweld echt een taak voor de kerken'

Ook de kerken moeten zich inzetten voor het bestrijden van straatgeweld. Gebeurtenissen als die in Gorinchem moeten voor lokale kerken aanleiding zijn om met politie en horeca te overleggen.

Dat is volgens algemeen secretaris ds. Ineke Bakker van de Raad van kerken een belangrijke opdracht voor de kerken in Nederland. Daarmee kunnen ze invulling geven aan het decennium ter overwinning van het geweld waartoe de Wereldraad van kerken eind vorig jaar tijdens de assemblee in Harare besloot.

Ook de gereformeerde predikante L. Houweling noemde Gorinchem gisteren tijdens een bijeenkomst in Utrecht als voorbeeld van geweld waartegen de Nederlandse kerken in het geweer kunnen komen. De Amsterdamse predikante werd tijdens de assemblee als de enige Nederlander in het algemeen bestuur ('centraal comité') van de Wereldraad gekozen.

Het gaat er bij het decennium tegen geweld volgens Bakker om “de werkelijkheid van het kwaad serieus onder ogen te zien en er iets tegen te doen”. Daartoe rekent zij niet alleen het toenemende straatgeweld, maar ook geweld tegen vrouwen, conflicten zoals in Kosovo en tegenstellingen tussen het rijke Noorden en het arme Zuiden.

Tijdens de bijeenkomst ter evaluatie van de assemblee kwam ook de houding van de orthodoxe kerken ten aanzien van de Wereldraad aan de orde. Zij hebben grote moeite met het liberale en protestantse stempel dat de westerse kerken op het oecumenische orgaan drukken. Twee orthodoxe kerken zijn al uit de Wereldraad gestapt. De Russisch-orthodoxe kerk werkt nog slechts passief aan het bestuurswerk mee. Ze heeft laten weten dat ze alleen nog meedoet aan de commissie die zich over de grieven van de orthodoxen jegens de Wereldraad gaat buigen. Secretaris-generaal dr. B. Plaisier van de hervormde kerk had zich geërgerd aan de orthodoxe opstelling tijdens de assemblee. “Bij mij rijst de vraag: willen ze nog wel participeren of willen ze echt een heel andere Wereldraad?” Prof. dr. L. Koffeman, secretaris oecumene van de gereformeerde kerken, had op de bijeenkomst in Harare juist meer begrip voor de orthodoxen gekregen. “Hebben ze niet terecht kritiek op onze spelregels”, vroeg hij zich af, verwijzend naar de op de westerse democratie geënte structuur van de Wereldraad en de westers georiënteerde visie op kerkelijke eenheid. “Ik ben hun problemen met de Wereldraad serieuzer gaan nemen.”