konnichi wa

Konnichi wa, goedenmiddag. Spreken de Japanners een beetje Engels? Dat was een bange vraag toen we afreisden naar Nagano. Ze hadden het ons plechtig beloofd, maar van Olympische Spelen in andere, niet engelstalige landen weten we dat daar in de praktijk weinig van terecht komt.

Bij een vorig bezoek aan het tijdelijke olympische epicentrum merkte een student licht wanhopig op: “Hoe wil je de hele wereld in huis halen, wanneer je niet eens 'hallo' tegen de rest van de wereld kunt zeggen?” De armband waarop English of Français staat, biedt anno 1998 geen waterdichte garanties. Met de ene vrijwilliger kun je een boeiend gesprek voeren, de andere zegt voortdurend hai. Hai is het meest gebezigde woord in Japan, want het betekent zowel 'ja' als 'ik weet het niet'. Dat heeft weer te maken met het feit dat een Japanner geen 'nee' mag zeggen. Blij verrast waren we met de taxichauffeur, die ons tijdens een ritje door de stad in keurig Engels op allerlei bezienswaardigheden wees. Tot één van de collega's hem vroeg wat gebouw X voorstelde. De man achter het stuur zweeg in alle talen. Hij bleek keurig een aantal standaardzinnen uit het hoofd te hebben geleerd.