AMSTELVEEN - Tijdens zijn eerste optreden in dit nieuwe jaar, woensdagavond in Cultureel Centrum Amstelveen, brengt Rick Lorenzo Dros zijn regisseur tot razernij. Vlak voor de voorstelling laat de eigenzinnige cabaretier-cartoonist hem en mij een nieuwe programmavolgorde aanreiken. In de vakantie heeft hij de nummers wat door elkaar gehusseld en de rode draad geschrapt.
Tot 1993 was Rick Lorenzo Dros slechts bekend als schrijver en illustrator voor schooltelevisieprogramma's en als Volkskrant-cartoonist 'Lorenzo'. Dat jaar stapte hij met zijn gitaar en viltstift het theater binnen en hij won meteen de publieksprijs van het Amsterdams Kleinkunstfestival. Nu presenteert hij zijn inmiddels tweede avondvullende theatersolo en die bestaat wederom uit komische liedjes en een enkel serieus nummer, aangevuld met visuele grappen, compleet met sneltekeningen en publieksparticipatie.
Lorenzo Dros is een vaardig en veelzijdig liedauteur, al slaat hij soms te ver door in zijn meligheid, ook al omdat hij verdieping zo veel mogelijk mijdt. Met Rob Catlender componeerde hij op die teksten aangename melodieën. Bovendien is hij inmiddels zeer bedreven in zijn rechtstreekse contact met het publiek. Alleen die facetten maken zijn programma al zeer de moeite waard. Wat deze eerste voorstelling van 1998 echter node miste, was een rode draad. Nu zijn het losse stukjes, alsof hij ze bedoeld heeft als verschillende cartoons.
Volgens eerder aangereikte gegevens was dit programma opgebouwd uit twee zeer verschillende helften, met afzonderlijke titels en een weloverdachte wending. Wat daar van over is nu hij de vaste grond verruilde voor los zand, is twee keer drie kwartier losse dingetjes. Geen samenhang, geen ontwikkeling, geen spanning. Wat wél bleef, is de programmatitel 'Soplattaswat'. Die aanduiding doet Dros in elk geval eer aan.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.