Overspannen man doodt zijn drie kinderen

Van een onzer verslaggeefsters KRIMPEN AAN DEN IJSSEL - Een harmonieus gezin dat na het overlijden van de moeder weer leek opgekrabbeld. Die indruk had de buitenwereld van de familie S. uit de Kwartelstraat in Krimpen aan den IJssel.

Gisterochtend vroeg, om half vijf, hoorden buren angstaanjagende geluiden in de woning van de familie S. Ze belden de politie. In de woning bleek zich een drama te hebben afgespeeld. De drie kinderen van 5, 8 en 9 jaar, allen jongetjes, lagen dood in bed. Ze waren volgens de politie met 'snijgereedschap' omgebracht door hun 42-jarige vader. Deze werd hevig bloedend aangetroffen. Hij had gepoogd zichzelf te doden. Met diverse steekwonden en een slagaderlijke bloeding werd hij naar het Dijkzigtziekenhuis in Rotterdam gebracht. Na behandeling is hij gistermiddag in verzekering gesteld.

De man, verpleegkundige, heeft nog geen verklaring afgelegd. Hij is volgens de politie volkomen in de war. Vanochtend wordt hij voorgeleid aan de officier van justitie. Deze zal plaatsing in een kliniek vorderen, waar de man psychiatrisch zal worden onderzocht. De politie gaat ervan uit dat problemen in de gezinssfeer aan het drama ten grondslag liggen. De moeder is enige tijd geleden overleden aan een ziekte.

- Vervolg op pagina 3

De verslagenheid in Krimpen is groot Molukse gemeenschap zwijgzaam VERVOLG VAN PAGINA 1

In de kleine Molukse gemeenschap van Krimpen aan den IJssel, waartoe de familie S. behoort, is de verslagenheid groot. De traditionele geslotenheid deed zich gisteren sterker dan ooit gelden.

“We zijn met ongeveer zeshonderd en we wonen allemaal bij elkaar in de Vogelbuurt. De onderlinge banden zijn zeer hecht. Samen zullen we ook hier weer uitkomen. Daarvoor hebben we geen buitenstaanders nodig. We hebben dan ook geen enkele behoefte aan een gesprek met de media of met wie dan ook”, zegt een vertegenwoordiger van Umam, de Molukse sociaal-culturele vereniging.

Ds. G. Nanuruw, voorganger van de Molukse evangelische kerk Geredja Indjili Maluku, waarbij de familie S. is aangesloten, zegt dat de ontreddering groot is. “Maar ik wil er verder niets over zeggen. De directe familie heeft mij gevraagd om te zwijgen over deze trieste kwestie.”

Zijn collega mevrouw Pattiasina, die samen met haar echtgenoot voorganger is van de protestantse Molukse gemeente van Krimpen, de Geredja Protestant Maluku, heeft net 'met tranen in haar ogen' naar het Journaal zitten kijken. “Ik ben nog maar net thuis, zet de tv aan en word hiermee overvallen. Verschrikkelijk en ik kan gewoon niet begrijpen, dat de familie dit niet heeft zien aankomen. De familie speelt bij ons zo'n grote rol. Als de moeder wegvalt is het onder Molukkers gebruikelijk dat opa en oma bijspringen en als die er niet meer zijn, helpen andere familieleden. Ook hun predikant moet toch signalen hebben gekregen?”

Die signalen zijn er misschien wel geweest, maar hoeven voor de buitenwacht niet herkenbaar te zijn geweest, reageert de Amsterdamse criminoloog Dirk Korf. “Mijn eerste reactie toen ik het nieuws vanochtend op de radio hoorde was: dat is een gek. Toen ik hoorde dat de moeder was overleden, stelde ik me een geïsoleerd iemand voor. Maar dat is natuurlijk allemaal speculeren. Ik weet helemaal niets van de achtergronden van deze familie. Wat wel voorkomt is dat iemand na een ingrijpende ervaring, of dat nu een sterfgeval of een bevalling is, in een psychotische toestand kan geraken. In zo'n situatie kun je ook stemmen gaan horen die je de meest vreselijke dingen bevelen.”

De omvang van dit familiedrama is volgens de criminoloog 'exceptioneel' voor Westeuropese begrippen. “Ik herinner me een Belgische agent die jaren geleden zijn hele gezin doodschoot en een soortgelijk voorval in Duitsland. Voor Nederland heeft dit drama een ongekende schaal. De klassieke seriemoorden zijn hier al haast op één hand te tellen. Dergelijke familiedrama's zijn helemaal uitzonderlijk.”

Ook in familiedrama's zijn de daders vaker mannen dan vrouwen, vertelt de criminoloog. “De meeste gevallen van moord en doodslag doen zich ook voor in de eigen kring. Uit de hand gelopen ruzies, jaloezie en gevoelens van onmacht spelen vaak een rol. Als vrouwen doden, doen ze het meestal wel op een 'zachtere' manier dan mannen. Ze grijpen bijvoorbeeld eerder naar gif.”