MAAIKE BORST

'And I swear that I don't have a gun' zong Kurt Cobain. Nu is hij dood. Heeft zichzelf gewoon voor z'n kop geschoten.

Ik ben geen echte Nirvana fan. Maar dit raakt me wel. Iemand die zulke mooie muziek maakt en toch zo ongelukkig is dat hij zelfmoord pleegt. Hij leek genoeg redenen te hebben om gelukkig te zijn. Hij was bekend door zijn muziek en kon daar veel in kwijt, hij was getrouwd, hij had een kind. Maar gelukkig was hij dus niet. Waarom niet? Het is duidelijk dat hij het moeilijk had met het succes van de CD Nevermind. Misschien kon hij er niet tegen dat zijn muziek en dus ook hijzelf geaccepteerd werd door iedereen. Terwijl hij zich juist afzette tegen deze wereld. Maar het kan toch niet zo zijn dat een goeie muzikant door platenmaatschappijen, journalisten, fotografen en misschien zelfs wel fans te gronde wordt gericht?

Ik luister nu heel anders naar zijn muziek. Ik vond het eerst wel goeie muziek, maar het raakte mij niet zo als bijvoorbeeld Pearl Jam. Ik had het idee dat Nirvana wat minder diep ging. Dat kwam ook door Kurt Cobain die op mij vaak een wat onverschillige indruk maakte. Nu luister ik meer naar de teksten en blijkt dat Cobain wel degelijk iets wilde zeggen met zijn muziek. Uit zijn teksten blijkt dat hij niet tevreden was met zichzelf ('I'm a negative creep and I'm stoned') en zich niet thuis voelde in deze wereld ('I'm not like them, but I can pretend.')

Zo'n gevoelig iemand die een maand geleden bijna zelfmoord heeft gepleegd laat je toch niet alleen. Het verbaast me dat hij, terwijl hij zo beroemd was en zoveel mensen zou moeten kennen, in zo'n moeilijke periode niet in de gaten wordt gehouden. Dat hij zichzelf zomaar voor z'n kop kan schieten en pas na een paar dagen notabene door een elektricien wordt gevonden. Dan moet hij toch heel eenzaam geweest zijn.