Ephimenco

Gorinchem krijgt vanavond zijn eigen witte mars in de vorm van een tocht waarin men geacht wordt de stilte te bewaren. In tijden van ontreddering, onzekerheid en onbehagen heeft de mens meer dan ooit behoefte aan rituelen. In de herfst van 1996 was ik in Brussel en zag hoe wanhoop en woede de kleur wit aannamen. Er viel veel te protesteren in de Belgische hoofdstad. De witte golven klotsten tegen duizelingwekkend hoge muren van incompetentie die politici, magistraten en politieambtenaren in de loop der jaren hadden opgetrokken. Ondanks de mars is België niet noemenswaardig veranderd.

De afkeer van politiek en instituties is even groot als toen, en de witte volkspartij vol intriges die uit de modder is gaan groeien bleek snel een regelrechte fiasco. In Gorinchem valt weinig anders dan tegen het wrede lot te protesteren. Het geweld dat het leven van twee onschuldige meisjes heeft verwoest hoort niet in de categorie 'zinloos' en is niet tijdgebonden. Het betreft traditioneel crimineel geweld gepleegd door mensen met een strafblad. Politie en justitie konden hier preventief weinig tegen doen maar hebben naderhand adequaat opgetreden. De daders zijn onmiddellijk opgepakt en zullen snel worden berecht. De pijn van de ouders van de gedode meisjes is er niet minder om en medeleven met hen is hier op zijn plaats.

Maar ik begrijp die gigantische stille tocht die bezit van de Gorinchemse straten gaat nemen niet helemaal. Om medeleven te tonen kan men bloemen of een kaart sturen of desgewenst begrafenissen bijwonen. Ik begrijp die extra treinen en veerboten, gratis bussen, klokkengeluid, speciale tv-uitzendingen nog minder. Ik snap de noodzaak van uitvergroting en massaliteit niet. Het opzwepen, onbewust maar toch methodisch, van gevoelens van angst, onbehagen en nieuwsgierigheid bij het volk door het richting Gorinchem ferme te duwen. Ik kan de meticuleuze dramatisering van een gebeurtenis die op zich dramatisch genoeg is niet vatten. Ik voel meer voor bezinning en ingetogenheid. Zeker in een periode vol veranderingen en mutaties waar oude richtpunten lijken te vervagen en sentimenten van onveiligheid toenemen, moet het hoofd koel blijven. Dat van mij zegt: de criminele daders zijn gevangen en zullen worden gestraft.