Eenhoorn wil meer zekerheid

NOORDWIJK - Honkballen in Amerika klinkt als een jongensdroom. In werkelijkheid is het een harde wereld. Robert Eenhoorn, een van Nederlands uitverkorenen, schippert al geruime tijd tussen de wal en het schip. Soms wel in de selectie van zijn club New York Yankees, maar meestal niet.

Deze maand is Eenhoorn even terug in Nederland. Gisteren was hij aanwezig in het Boulevard Hotel in Noordwijk om voor de persconferentie van de twaalfde Europese honk- en softbalcoach clinic (van 12 tot en met 14 januari) meer media-aandacht te trekken.

Voor de 27-jarige Rotterdammer worden de komende maanden belangrijk voor de rest van zijn carrière. Eenhoorn gaat voor de vijfde opeenvolgende keer tijdens een trainingskamp in Florida proberen een plaats te bemachtigen in de hoofdmacht van de Yankees. In totaal strijden veertig spelers om 24 plaatsen in het Major League-team.

Voor Eenhoorn wordt dat zijn laatste kans bij de Yankees. Zijn contract loopt aan het eind van het seizoen af. “Na het trainingskamp weet ik meer. Mijn club kan mij dan niet meer ongestraft terugzetten naar de minor leagues. In dat geval kan elke andere club een bod op mij doen”, aldus Eenhoorn.

De Yankees kunnen de Rotterdammer niet langer heen en weer sturen tussen de major en de minor league. “Dat mag drie jaar. Na drie jaar moeten ze mij een plaats in de hoofdmacht aanbieden of terugsturen naar de triple A (het hoogste opleidingsteam, red.) met de mogelijkheid dat een andere club mij aantrekt.”

Eenhoorn werd in 1990 door de Yankees gecontracteerd. Tot nu toe speelde hij acht keer als basisspeler. Een vaste plaats verwierf de 'korte stop' tot nu toe niet. Meestal pendelde hij tussen de satelliet- en opleidingsteams van de Yankees en de major. “Als ik speelde, was dat meestal wanneer een ander geblesserd was. Nu is de tijd aangebroken dat ik niet langer in onzekerheid wil leven. Voor welke andere club ik zou willen spelen? Weet ik niet. Daar heb ik nog niet over nagedacht. Ik ken mijn eigen kwaliteiten, dus een andere club in de major league behoort tot de mogelijkheden.”

De eerste keer dat Eenhoorn mocht aantreden in het Yankee Stadium in de Bronx was anderhalf jaar geleden. Afgelopen seizoen werd hij voor de tweede keer opgeroepen. Na een maand werd hij teruggestuurd naar de Clippers in Columbus. De Yankees zagen in hem niet de korte stop die de voormalig speler van Neptunus zijn hele loppbaan was, maar eerder een tweede honkman of nog liever een utility-player, een manus van alles in het binnenveld.

In de herfst speelde hij op verzoek van de Yankees in Arizona. Na twintig wedstrijden haakt hij wegens privé-redenen af. “Ik speelde daar op mijn eigenlijke plaats als korte stop. Dat verliep prima. Ik had toen die uitnodiging voor het trainingskamp van de Yankees al gekregen. Eigenlijk best wel vreemd. Aan de ene kant willen ze me niet kwijt, dat geeft een goed gevoel, aan de andere kant krijg ik niet echt een serieuze kans, wat weer heel vervelend is.”

Mentaliteit

Waar Eenhoorn volgend seizoen speelt maakt hem niet veel uit. “Het liefst natuurlijk in Amerika. De mentaliteit van het spelen trekt me erg aan. Altijd willen winnen. In Nederland wordt verlies nog wel eens sociaal opgevangen, zo van: jammer, verloren. In Amerika kan mede daardoor iedereen van iedereen winnen.”

Ook al zit Eenhoorn in Amerika, hij probeert de vaderlandse honkbalcompetitie zo goed en zo kwaad als het kan te volgen. “Ik hoor via mijn ouders wel eens wat. Ook ben ik een paar jaar geleden naar de Haarlemse Honkbalweek geweest. In Nederland loopt heel wat talent rond, ik denk ook dat er in de toekomst best wat talent in Amerika zou kunnen gaan spelen.”

Op het moment zijn er maar weinig Nederlanders die het in Amerika gemaakt hebben. “Dat komt omdat honkbal de Amerikaanse jeugd met de paplepel wordt ingegoten. Bovendien kunnen ze daar een beurs krijgen als ze echt goed zijn. Maar Nederland heeft geen slechte naam op honkbalgebied, er zitten hier niet voor niets veel Amerikaanse scouts, dus je weet maar nooit.”