Brons Van Dijk geen tegenvaller

PERTH - Doodziek en uitgeput waren ze beiden destijds voor Terracina uit de Thyrreense zee gerezen.

Hans van Goor was bijna zes uur eerder misselijk te water gegaan om te ervaren hoe snel de drang om wereldkampioen te worden plaats kan maken voor verzet tegen opgeven. Wankelend kwam Edith van Dijk het strand op en ze hoefde haar geliefde slechts aan te kijken om te zien hoe wreed dromen kunnen zijn. De Italiaanse omstanders slaakten kreten van ontroering toen ze elkaar troostend in de armen vielen.

Op het strand van Hillarys Boat Harbour, een soort waterpretpark op enkele kilometers afstand van Perth, gaan de gedachten onwillekeurig terug naar dit aandoenlijke tafereel van drieënhalf jaar geleden. Hoe boeiend kan sport juist ook in treurige omstandigheden zijn. En hoe onverwacht en prachtig kan na loutering de wending ten goede zijn. Van Goor lijkt alsnog als wereldkampioen 25 kilometer uit de Indische oceaan op te doemen, zo heftig zijn zijn dolle vreugde-uitingen in woord en gebaar. Ware het niet dat de Nederlander al enige tijd met trainen is gestopt en zich op een boot bevindt. Enkele dagen eerder had de Spanjaard David Meca hem gevraagd als gelegenheidscoach te fungeren. In die hoedanigheid leidt hij de zwemmer vanaf een schier kansloze tiende positie halfweg naar zilver.

Dat metaal denkt Edith van Dijk voor de tweede maal in bezit te krijgen als ze na 25 slopende kilometers de haven binnen draait. Woensdag deed ze dat op de vijf kilometer in een kopgroep van vijf dusdanig slim dat ze zowaar tweede was geworden. Maar op de lange afstand is haar terstond na de start het ontstuimig vertrek van de Duitse Peggy Buchse ontgaan, die bijna 23 kilometer het veld zal leiden. En omdat haar coach Gerard Meurs op de volgboot geen enkele informatie krijgt, vermoedt de zwemster slechts winnares Tobie Smith voor zich. Brons, het is na zilver een tegenvaller waaronder ze nauwelijks gebukt gaat. Gehard als de Nederlandse inmiddels is binnen haar métier.

Van Dijk vindt zichzelf met haar 24 levensjaren jong genoeg om nog acht jaar het lange afstandzwemmen te beoefenen. Maar de sportieve toekomst is ongewis omdat ze na haar vrijwel afgeronde studie economie een baan zal zoeken. Zoals Van Goor dat na de zo dramatisch mislukte WK van '94 op relatief jonge leeftijd deed ten koste van zijn topsportcarrière. Zonder enige spijt, geen moment voelt hij op de volgboot de kriebels om zelf weer de zee in te duiken. “Op dit niveau zwemmen wil ik niet meer, het is me veel te zwaar. Dit is veel mooier. Vijf uur lang die jongen vooruit schreeuwen. En hem de een na de ander zien inhalen, prachtig. Ik heb zelfs mee staan dansen op het Spaanse volkslied, toen een van de jongens dat onderweg begon te zingen.”

In Zuidamerikaanse rivieren maakte Van Goor in zijn gloriejaren de meest bizarre dingen mee. Manoeuvreren tussen boomstammen, trappende en krabbende tegenstanders, het ontwijken van koeienkadavers, gezelschap van ratten, stromen, verraderlijke stroomversnellingen en ijskoude meren. Ook zijn vriendin hardde zich in Argentijnse, Braziliaanse, Canadese en Egyptische wedstrijden over veertig, zestig en zelfs tachtig kilometer, in het besef dat ze mentaal moest harden om de achttiende positie van de vorige WK drastisch te verbeteren. En om zich teweer te stellen tegen de gevaren die de Indische oceaan herbergt.

Het zijn dus niet de haaien die een bedreiging voor de zwemmers vormen. Van Dijk speelde het publicitaire voorspel van de afgelopen maanden keurig mee, door te melden dat ze vorig jaar samen met collega-zwemster Etta van der Weijden -gisteren verdienstelijk debuterend met een zesde plaats- voor de kust van Perth door een haai was gevolgd ('Grappig toch?'). De enige bedreiging vormden de kwallen, die Van Dijk op diverse plaatsen te pakken krijgen. Maar de hunkering naar de finish doet de brandplekken op de armen en in de hals vergeten. Goedbeschouwd zijn de omstandigheden ideaal voor een berekenend zwemster als Van Dijk. Want volgens Meurs is ze het tegendeel van het zeetype, “dat over het algemeen zeer lakoniek is”.