*

 
dossier

Archief

Chang volkomen kansloos tegen hongerige Duitser

Door: redactie − 29/01/96, 00:00

MELBOURNE (ANP) - Boris Becker voelt zich in de herfst van zijn tennisloopbaan, maar heeft zijn oude gedrevenheid terug. De 28-jarige Duitser veroverde in Melbourne voor het eerst in vijf jaar weer een Grand-Slamtitel. Na twee en een half uur was hij zijn vijf jaar jongere Amerikaanse tegenstander Michael Chang de baas: 6-2 6-4 2-6 en 6-2.

In 1991 rende Becker direct na zijn zege in Melbourne het stadion uit om in zijn eentje in het park zijn emoties de baas te worden. Gisteren nam de Duitser uitgebreid de tijd uit te leggen, waarom hij tegenwoordig weer lekker in zijn vel zit. Vrouw Barbara en twee jaar oude zoon Noah spelen daarbij een belangrijke rol.

“Zij hebben me weer hongerig gemaakt, gemotiveerd om aan de top terug te keren. Ik bevind me weliswaar in de herfst van mijn loopbaan, maar ik geloof dat er nog steeds een paar grote overwinningen voor me in het verschiet liggen. Toen ik Barbara leerde kennen, maakte ik een vrije val op de wereldranglijst. Ze bleef maar zeggen dat ze me graag nog een keer als winnaar van een Grand Slam wilde zien. Bij deze.”

Becker versus Chang; een uitgekookte aanvaller tegen een sterk gelovige, razendsnelle verdediger. De start van de Duitser in Melbourne was houterig, die van Chang te mooi voor woorden. De kleine Amerikaan stond op weg naar de finale geen set af, zelfs niet tegen de gedoodverfde favoriet Andre Agassi. Becker, die in de laatste drie jaar in Melbourne geen partij wist te winnen, dreef na moeizame vijfsetters tegen Rusedski en Johansson de demonen uit zijn lijf en groeide in het toernooi.

Tegen Kafelnikov (kwartfinale) en Woodforde speelde Becker nagenoeg foutloos. De laatste werd in de halve eindstrijd gek van de afgemeten passeerslagen, de snoeiharde forehand en de perfecte volley's. “Zelfs god zou het moeilijk hebben deze Becker te verslaan”, riep Woodforde na zijn kansloze nederlaag vertwijfeld uit. Woodforde had het goed gezien; ook Chang kon de Duitser nauwelijks fatsoenlijk weerwerk leveren.

Becker liep gisteren voor een uitpuilend centre court van Flinders Park via sterk spel uit naar 2-0. De eerste set, waarin Chang direct twee opslagbeurten verloor, was in een half uur bekeken: 6-2. De tweede, 6-4 na het benutten van zijn zevende breekpunt op 4-4, nam ruim de dubbele tijd in beslag. De strijd leek beslist. Becker verloor echter zijn concentratie, gleed weg in dromenland. Chang, net als Becker al op zeventienjarige leeftijd winnaar van een Grand Slam-toernooi, haalde direct uit. In 33 minuten bracht hij Becker terug op aarde: 6-2.

Vergeefs hoopte Chang op de definitieve ommekeer. Hij liep de longen uit zijn gedrongen lijf, joeg op elke bal, sloeg voor zijn doen veel aces (11), maar kreeg geen vat meer op zijn geroutineerde tegenstander. “Ik heb het beste gegeven, maar dat was niet voldoende”, perste hij na de partij uit zijn mond. “Becker is de ware kampioen.”

Op 1-1 in de vierde set greep de Duitser zijn kans het duel te beslissen; geholpen door de umpire, die een backhand van de Amerikaan uitgaf. De beslissing had een breekpunt tot gevolg. Met snoeiharde backhand buitte hij het voordeel uit. In de zevende game volgde het tweede opslagverlies van Chang. Becker sloeg zich vervolgens naar drie wedstrijdpunten, waarvan hij het tweede benutte.

Op zijn erelijst van 45 toernooi-overwinningen prijken na gisteren zes Grand-Slamtitels uit tien finales. Alleen Roland Garros ontbreekt. “Daar winnen is als een droom. Die probeer ik dit jaar toch een keer te laten uitkomen”, keek hij vast vooruit naar het gravel-evenement.

Becker is veranderd, rustiger geworden, op en naast de baan. In december was hij de sterkste op het officieuze wereldkampioenschap in Frankfurt door in de finale ook van Chang te winnen. “Ik begrijp ook niet waarom ik de afgelopen jaren steeds moest lezen dat het voor mij over was. Mijn huwelijk en gezin hebben me alleen maar sterker gemaakt.”

De nummer vier van de wereld heeft dus nog steeds honger, wil weer terug naar de eerste plaats op de wereldranglijst. Die positie bekleedde hij in januari 1991, nadat hij voor het eerst in Melbourne had toegeslagen door Ivan Lendl te verslaan. “Het bereiken van die positie was destijds mijn grote doel, een bekroning van mijn instelling. Nu ligt de situatie anders. Ik leef bij de dag, neem niet meer alles klakkeloos voor waar aan. Pas als ik maandag lees dat Becker het eerste Grand-Slamtoernooi van het jaar gewonnen heeft, geloof ik het.”

Becker is ervan overtuigd de kloof naar de top-drie van de wereldranglijst (na Melbourne Agassi, Muster en Sampras) te kunnen overbruggen. “Zolang mijn vrouw en kind me steunen en ik mezelf in een tennisbroek niet belachelijk maak, ga ik ervoor. Ouder worden heeft in mijn beroep voor- en nadelen. Het voordeel is dat je op belangrijke momenten kalmer blijft. Je realiseert je dat het slechts een tenniswedstrijd is. Meer niet.”

mailIcon print |