Wetenschappelijke raad heeft te weinig oog voor ouderen

Dinsdag werd het WRR-rappport 'Tweedeling in perspectief' gepresenteerd, dat een vrij optimistische visie op de economie biedt. Terecht? Zo rooskleurig ziet de positie van ouderen, en vooral van vrouwen, er niet uit. De auteur is voorzitter van de Katholieke bond voor ouderen Noord-Holland en vice-voorzitter van de Unie KBO

Het is verbazingwekkend dat de grote groep ouderen in onze maatschappij in dit WRR-rapport niet aan bod komt en dat men zich voornamelijk richt op arbeid. Het is algemeen bekend dat 230 000 huishoudens onder het sociaal minimum zitten. De discussie over de koudetoeslag bevestigt dat er mensen zijn die problemen hebben met het betalen van de gas- en elektriciteitsrekening. Gemeenten discussiëren over huren die te hoog zijn voor de minima en betalen soms een deel van de ziekenfondspremie of een krantenabonnement.

Wie zijn die minima? Voor een groot deel zijn het de ouderen die moeten rondkomen van een AOW of soms een klein aanvullend pensioen hebben. Als men meent dat vrouwen de achterstand kunnen inhalen door op de arbeidsmarkt actief te worden, dan vergeet men de grote groep oudere vrouwen die een dergelijke kans niet hebben.

Meer dan een miljoen vrouwen is ouder dan 65 jaar. Van deze groep zijn er velen die amper kunnen rondkomen. In de inkomensoverzichten van de Nederlandse bevolking zijn het met name vrouwen, alleenstaanden en ouderen die een kwetsbare inkomenspositie blijken te hebben. Alleenstaande oudere vrouwen voldoen dus aan alle criteria voor een hoog risico op armoede. Waarom wordt deze groep niet genoemd en niet meegenomen in het beleid?

Een zich terugtrekkende overheid en een toenemende eigen verantwoordelijkheid van mensen bieden de genoemde groep geen kansen. De vrouwen boven de 65 jaar mogen niet werken daar zij pensioengerechtigd zijn en de vrouwen die jonger zijn hebben een bijzonder slechte arbeidsmarktpositie.

Wij maken ons grote zorgen over deze ontwikkeling. Financiële steun om de positie van ouderen te verbeteren is niet meer landelijk te krijgen, ook het WRR-rapport bevestigt deze stelling. De ouderenbonden proberen plaatselijk de belangen van ouderen te verbeteren. Het kan toch niet zo zijn dat in deze maatschappij alleen mensen meetellen die werk hebben en dat ouderen, die hun bijdrage voor de maatschappij geleverd hebben of nog leveren door vrijwilligerswerk te doen, aan de kant komen te staan.

Als de overheid geen rekening houdt met deze grote groep ouderen met een minimaal inkomen dan zullen er barre tijden aanbreken.