Wie verre reizen maakt, kan over veel verhalen; en wie, zoals de Amerikaanse componist Carl Stone zijn DAT-recorder meeneemt, kan de verhalen omspelen met klanken. Stone reisde naar Tokio, en baseerde zich voor zijn cd KAMIYA BAR (New Tone NT 6739 2; distributie Music & Words) op de klankwereld van die miljoenenstad. Hij vertoefde er een half jaar, zijn recorder voortdurend in de aanslag.
De cd bevat zeven composities, waarin Stone zijn kennismaking met Tokio uitwerkt. Het resultaat heeft wel wat weg van een niet op het dancecircuit gesneden houseplaat. De stukken zitten vol vervreemdende samples, gevat in een onvermijdelijke westerse, elektronische muziekbedding. Dat laatste is overigens geen bezwaar. Stone negeert zijn afkomst niet. Hij maakt zijn muziek als Amerikaan. Wat je hoort is zijn verbazing, zijn bewondering, zijn irritatie.
Wie ooit in de Japanse hoofdstad heeft rondgelopen, herkent in de muziek de geluiden van marktkooplui, metrostations, radio- en televisiereclame, liftbediendes, toespraken van politici, enz. Wie die geluiden niet herkent, krijgt zin om op eigen houtje de klanken van het metropool Tokio te verkennen - met een discman bij de hand om geluidsfragmenten naast elkaar te kunnen leggen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.