SCHELTEMA

Er zal vast nog wel ergens een edelsmid rondlopen die bij het postuur van de Europa Cup voor de voetballers een inspirerend verhaal kan houden, waaruit blijkt dat die grote oren er niet alleen voor het makkelijk vasthouden aan zitten, maar bedoeld zijn om de bewonderaars van de bokaal ook eens te laten nadenken over verleden, heden en toekomst van de buitenspelregel, of zo. Hoewel weinig bekers, bokalen en andere prijssculptuurtjes gemaakt zijn om het ooit tot een museale uitstalling te schoppen, lijkt mij de 'Gouden Loeki' hierop een uitzondering te vormen. Deze trofee zal voortaan elke drie maanden worden uitgereikt voor... ja, waarvoor eigenlijk? De bokaal toont ons het leeuwtje van de Ster, dat glimlachend een schemerlampekap omhoog houdt. Mijn hemel, had dat geen spruitje kunnen zijn? Als je de bokaal aanraakt hoor je 'asjemenou', vermoed ik. Wie de 'Gouden Loeki' één keer gezien heeft wil die prijs nooit meer hebben. Die moet naar het museum als een eeuwige waarschuwing.

Op 30 december stond in slechts enkele kranten (Loeki is behalve een sullig warhoofd ook nog een krent) een advertentie van twee pagina's, waarin de wedstrijd om de 'Gouden Loeki' werd aangekondigd. Het publiek werd opgeroepen vijf tv-spotjes te noemen. 'De beste commercial van 1995' of 'de meest publieksvriendelijke' of gewoon uw 'favoriete commercial', dan wel spotjes die gewoon leuk, ontroerend, zap-rijp, te gek, te mooi of aandoenlijk waren. Wat wilt u: schoenen die lekker zitten, mooi zijn of bestand zijn tegen de regen en/of de Sahara? Wat wil de Ster met die prijs en waarom krijg je dat domme beeldje?

Wat ik een beste reclame noem vind ik niet de leukste, en wat volgens mij een zeer publieksvriendelijk spotje is, vertoont tegelijk contouren van zwakke reclame. En wat waarschijnlijk de beste was, die van maandverband met vleugeltjes - want daar werd wekenlang over doorgepraat - die komt in de categorie leuk, onderhoudend of favoriet weer niet ter sprake. Wat moet er beloond worden met die monstrueuze lampekamp?

Om ons ter wille te zijn had Loeki vast pasfoto's van de 140 volstrekt willekeurige spotjes naast elkaar geplakt in de advertentie, zodat die twee pagina's vooral uitstraalden dat het met de moderne kleurendruk behoorlijk behelpen is. Bij elk fotootje stond een bijschriftje dat het raadsel er alleen maar groter op maakte. Zo stond bij een kunstachtige foto van iets balletterigs: 'Mars Bosbesse'. Aldus hebben we oudejaarsavond nog een heel aardig wedstrijdje op z'n Rad-van-Fortuins gehad aan die 140 plaatjes. Maar uit Loeki's wedstrijd zijn we verder niet geraakt. Leuk was niet publieksvrienlijk en omgekeerd nog vaker. En bij de vraag naar de beste commcercial van 1995 hadden we minstens een paar voorbeelden nodig van wat volgens deskundige normen een goede reclamespot is.

De teleurstelling over deze afloop werd echter geheel weggenomen door de aanblik van dat beest met z'n schemerlamp. Op deze wijze moesten we per slot van rekening last krijgen van waardering voor de Ster en niet meer wegzappen naar iets beters. Daar hebben we achteraf nog een heel goed 1995 aan overgehouden. Wat de advertentie en de prijs duidelijk maakten is alleen dat Loeki evenzeer in de war is als de reclamewereld van 1995, die gezien de 140 bijgeleverde voorbeelden inderdaad voornamelijk met een schemerlampekap over z'n kop heeft zitten knoeien.