Voor drie VWO-leerlingen op Het Wagenings was het gisteren een heel zware dag. Zij moesten zowel in Grieks als in natuurkunde examen doen. “Een puindag”, noemt de uitgeputte Wanda Schapendonk dat. Aan het eind van de dag kan ze eigenlijk alleen nog maar een beetje giechelen.
Wanda heeft twee jaar lang een paar uur per week Griekse les gehad met maar twee andere leerlingen. Zijzelf, Pietje Suurenbroek en Fiorien Bonthuis kozen tegen de stroom in voor Grieks. Omdat het leuk is om teksten te lezen die tweeduizend jaar geleden ook al werden gelezen, zegt Wanda. Omdat ze er goed in waren. Of omdat ze, zoals Fiorien, alle mogelijke talen wilden bestuderen. Maar het was best zwaar, met zo'n klein groepje. Je kon niet gewoon even gaan kletsen in de klas, zoals bij andere vakken. Of vaak je huiswerk overslaan.
De drie hebben zich het afgelopen jaar blindgestaard op Herodotos' Historiën. Inmiddels komen de veldtochten van de Perzen hun de neus en oren uit. “Die Xerxes zeurt zo”, klaagt Wanda. “Hij neemt nooit eens een beslissing. Het halve boek twijfelt hij of hij nu wel of niet te velde moet trekken tegen de Grieken. Daar krijg je weleens een sik van.”
“Ja”, beaamt Pietje, “en als hij dan besloten heeft om het niet te doen, krijgt 'ie weer zo'n lange droom. Daarin wordt hem verteld dat hij juist wel moet gaan. Dat gáát maar door.”
Ook in de eerste eindexamentekst was de Perzische veldheer weer aan het twijfelen. “Xerxes wilde tegen de Grieken gaan vechten, want hij wilde graag gouverneur van Griekenland worden”, legt Fiorien uit. “Maar hij wist het niet zeker. Hij vroeg aan iedereen raad. Zijn oom Artebanos raadde het hem af. Die dacht dat het te hoogmoedig zou zijn. Wat Artebanos allemaal tegen Xerxes zei, stond in het stuk dat we moesten vertalen.”
Die vertaling was best te doen. Tenslotte hadden ze de tekst al vaker gezien. Ook de vier kortere teksten die daarna kwamen, waren begrijpelijk. Alleen was het een beetje vervelend dat nu juist een stuk uit het begin van het boek moesten vertalen, en dat er over de rest helemaal niets gevraagd werd. “Dan hadden we net zo goed in januari examen kunnen doen”, zegt Wanda.
Alleen tekst zes, waarbij de meiden een stuk Historiën I moesten vertalen dat ze nooit eerder hadden gezien, gaf problemen. Wanda en Pietje kijken verbaasd naar Fiorien als die uitlegt waar het over ging. Fiorien: “Het was een tekst over een Perzische vluchteling, die asiel had gevraagd bij een paar mensen. Die wisten niet of ze hem nu wel of niet aan moesten geven. Ze vroegen raad aan het orakel. Het orakel vond dat zo'n stomme vraag, dat hij 'ja' zei. Hij gaf met opzet het verkeerde antwoord, opdat ze nooit meer over zoiets stoms zouden twijfelen.”
Wanda vond het vervelend dat er geen stukken werden gevraagd uit Herodotos' beschrijvingen van de echte veldslagen. Dan is Herodotos, die ze betitelt als 'een soort roddeljournalist', pas echt op zijn best. “Veel bloed en doden, lekker dramatisch.”
Ook Pietje had liever gezien dat de teksten bloederiger waren. “Ik ben tegen de Perzen en voor de Grieken”, zegt ze. “Dus ik hoopte steeds dat we het stuk kregen waarin Xerxes jammerlijk ten onder gaat. Helaas.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.