HOGE GAST

“Dames en heren, dit is opnieuw uw gezagvoerder. Het zal u niet zijn ontgaan dat wij rondjes aan het vliegen zijn. We hebben toestemming gevraagd aan de luchthavenautoriteiten in New Delhi om te landen, maar het schijnt onze tijd nog niet te zijn. Ik hoop dat we met een kwartiertje aan de grond staan. Geniet u van het uitzicht. Excuses voor de vertraging. Dank voor uw geduld.”

De stem is Britser dan Brits en verraadt geen enkele emotie. Een kleine twee uur geleden is British Airways vlucht 144 opgestegen uit de Bengaalse hoofdstad Dhaka voor de reis naar de Indiase hoofdstad.

Van het uitzicht valt nauwelijks te genieten. Het is aardedonker en zelfs de lichtjes van de hoofdstad zijn moeilijk te zien vanwege de enorme smog die boven New Delhi hangt. We bevinden ons in een buitenlandse vlucht, dus we mogen de vervuiling bij haar naam noemen en van 'smog' spreken. De gezagvoerders van Indian Airlines en andere binnenlandse maatschappijen spreken altijd van 'mist'.

Wel is te zien dat, een paar honderd meter van ons vandaan, een ander toestel door de lucht schiet. Ook dit heeft waarschijnlijk Delhi als bestemming maar mag niet binnenkomen. Het knipogen van de vleugellichten heeft weinig olijks. Als we aan ons vierde rondje beginnen komt voor het eerst de vraag op hoeveel brandstof nog aan boord is. Te weinig waarschijnlijk om een andere luchthaven op te zoeken.

Niemand in het vliegtuig zegt hardop wat iedereen weet: wij cirkelen, niet omdat er sprake is van luchtfilevorming, maar omdat de landing wordt verwacht van een toestel dat ongetwijfeld veel kleiner is dan onze Boeinig 747 maar even ongetwijfeld hogere gasten aan boord heeft. Wij cirkelen vanwege de thuiskomst van een Indiase VVIP, een Dubbel Belangrijk Mens.

Ik ken geen ander land dan India dat de categorie VVIP hanteert in zijn maatschappelijke geleding. De reden ligt voor de hand. Je bent belangrijk of je bent het niet. In India echter ben je steeds belangrijker dan een ander. Dus wie het geschopt heeft tot Zeer Belangrijk Mens moet niet verbaasd zijn spoedig voorbij gestreefd te worden door een Dubbel Belangrijk Mens. Van laatstgenoemde kennen ze er hier velen. Maar ook zij zijn onderling weer gedifferentieerd. Een VVIP met een veiligheidscordon is feiteijk alweer een kneus. Een beetje VVIP behoort tot de categorie 'Z' en is goed voor zes commando's met mitrailleurs om zich heen. Maar het summum is uiteraard een 'Z-plus VVIP'.

Het meest belachelijke aan deze mensen is dat zij werkelijk bestaan. Voor de Z-plus VVIP gaat in de stad elke kruising op slot, geruime tijd vóór zowel als na diens geplande doortocht. En in de lucht mag geen enkel toestel opstijgen dan wel dalen als toevallig ook het vliegtuig van een Z-plus VVIP in de buurt is. Voor de veiligheid van Dubbelaars wordt die van anderen graag geofferd.

Laatst bijvoorbeeld hing een toestel al boven de luchthaven toen de piloot plots te horen kreeg dat hij niet mocht landen. 'Joh', moet het in het radiocontact geklonken hebben, “zeur toch niet, ik sta al bijna aan de grond”. Nou vooruit, snel dan. In zijn haast koos de piloot de verkeerde strip. Vlak voor de hekken aan het einde van de landingsbaan kwam de kist tot stilstand.

Dat alles gaat door ons heen terwijl de 747 aan een zoveelste ronde begint. Het cabinepersoneel overweegt er nog wat glaasjes frisdrank tegenaan te gooien. Maar ook zij hebben van de gezagvoerder al geruime tijd terug de opdracht gekregen hun plaatsen in te nemen. Op de uitgestreken Britse gezichten zie ik de geschiedenislessen teruggehaald worden. De 'parel in de kroon' kan gemist worden.