'Vrouwen moeten niet onderling bekvechten'

Van een onzer verslaggeefsters AMSTERDAM - Het geluid van de klarinet snerpt schel de hoogte in. Een vrouwelijke stem haast zich mee omhoog. Een tokkel op een vioolsnaar, dan plotseling stilte. “Het is net het emancipatiebeleid zelf”, zegt een van de bezoeksters van het symposium 'Vrouwenarbeid 100 jaar later' tijdens de theepauze. “Net zo fragmentarisch.”

Geen Laurens van Rooyen gisteren, bij het symposium over vrouwenemancipatie. De organisatie had het Ig Henneman Tentet (moderne muziek) en de gospel/soulgroep Loud and Soul uitgenodigd voor een muzikale pauze. En met reden, legt directeur Ina Brouwer van de Directie Coördinatie Emancipatiebeleid (DCE) van het ministerie van sociale zaken uit. “Ig Henneman, een vrouwelijke componist, maakt een verbinding tussen het verleden en de toekomst door gedichten op moderne muziek te zetten”, meent ze. “En Loud and Soul staat voor de toekomst, voor een jonge, multiculturele generatie vrouwen.”

Brouwer kwam vorige maand zwaar onder vuur te liggen toen bleek dat ze als hoogste emancipatie-ambtenaar een vriend, de pianist Laurens van Rooyen, minstens vijf goed betaalde muziekopdrachten had gegund. Daarop kwam ook ineens felle kritiek naar buiten van vrouwenorganisaties op het emancipatiebeleid zelf.

M. Stijns van Emancipatiebureau Riethof vindt het wat “gemakkelijk te zeggen dat zoiets niet hoort. Niet iedereen in de vrouwenbeweging is het eens met het beleid waar Brouwer aan heeft bijgedragen. Maar ik vind het jammer dat er dan zo met haar wordt afgerekend. Ik had liever een goede discussie over het beleid gehad.”

“Je kan in deze context nooit meer de muziek alleen beluisteren”, meent L. Ploumen van Mama Cash, een organisatie die ondernemende initiatieven van vrouwen financieel ondersteunt. “De kritiek op Brouwer is een symptoom voor de ontevredenheid onder vrouwen over het emancipatiebeleid. Het is jammer als muzikanten daar de dupe van worden. Maar de kritiek op Brouwer dreef al langer ergens.” Volgens haar lukt het Brouwer niet geld door te sluizen naar de kleine maar zeer actieve emancipatieprojecten van bijvoorbeeld organisaties voor vluchtelingenvrouwen, vrouwenhulpverlening en -gezondheidszorg. “Die kunnen maar heel moeilijk aan geld komen.”

Bezoeksters aan het symposium oordelen uiteenlopend over de muziekkeuze. 'Fantastisch, wat een talent', roept een vrouw na afloop. 'Onbegrijpelijk en niet te verstaan', meent een andere over de composities van Henneman. “Ik had een helemaal vrouwelijk ensemble ook passender gevonden.” “Laurens van Rooyen was iets softer. Ik vond het wel leuke muziek”, zegt L. Rempt, ex-VVD Kamerlid. Volgens haar is niet meer zoveel te merken van een actief emancipatiebeleid. “Alleen de oprichting van Opportunity in Bedrijf dan, dat probeert vrouwen in het bedrijfsleven naar hogere posten te laten doorstromen.”

Een discussie over het emancipatiebeleid, wil Brouwer zelf juist ook graag, benadrukt ze. “Maar dan moet het wel op een bepaald niveau terechtkomen. Als wij hadden geweten hoeveel ophef zou worden gemaakt over die opdrachten aan Van Rooyen, hadden wij beiden het niet gedaan. De discussie over emancipatiebeleid komt zo in een ander daglicht. Alsof vrouwen weer onderling bekvechten, en dat moeten we juist niet hebben.”

Het beleid is, stelt Brouwer, niet fragmentarisch. “Er moet nog veel gebeuren wat betreft de verdeling van zorg en arbeid tussen man en vrouw. Daar is nu draagvlak voor, we moeten het bereik verbreden.” De emancipatie moet, bijvoorbeeld via 'Opportunity', ook in bedrijven doordringen. “En via wetenschap, beeldende kunst, film en muziek, het moet verder gaan dan alleen een kleine groep mensen.”

Tijdens het symposium werd, naast de emancipatie van vrouwen in het bedrijfsleven, ook onder meer het 'sociaal contract' tussen man en vrouw besproken. Mannen moeten niet meer als vanzelfsprekend alleen maar werken, en vrouwen alleen maar zorgen. Maar of de zorg voor eventuele kinderen dan door man en vrouw samen wordt gedeeld, of het beste via professionele opvang kan worden geregeld, is nog de vraag. In elk geval moeten de nieuwe belastingregels het eerlijk delen van arbeid en zorg tussen man en vrouw mogelijk maken, zei minister Melkert.