Van Scheppingen krijgt les voor de toekomst

MELBOURNE (ANP) - Elf maanden is Andrei Medvedev ouder dan Dennis van Scheppingen. Maar in vergelijking met de 21-jarige speler uit Wilnis heeft de Oekraïner al een heel tennisleven achter de rug.

In Flinders Park stonden de twee voor de eerste keer tegenover elkaar. Op showcourt een, bijgenaamd de windtunnel. Voor Medvedev betekende de Australian Open 1997 zijn zeventiende Grand Slam, voor Van Scheppingen zijn eerste. Het verschil in ervaring weerspiegelde zich op de baan. Voordat Van Scheppingen de veters van zijn schoenen had gestrikt, was hij al weer terug in de kleedkamer: 1-6, 1-6, 1-6. Geen illusie armer, maar een ervaring rijker. “Het verschil met de top is kleiner dan de uitslag doet vermoeden”, meldde hij broodnuchter na zijn afstraffing.

Met Van Scheppingen verdween ook Kristie Boogert in de derde ronde uit de Australian Open. Ze haakte tegen Sabine Appelmans, zestiende geplaatst, na 43 minuten op 1-6 en 0-3 af met een blessure. Aan het einde van de lange tweede game verrekte ze een spier in het linker bovenbeen. “Een dubbele verrekking in de quadriceps”, luidde de eerste diagnose. Ze liet zich tussen de sets behandelen door de fysiotherapeute, maar gaf toen er geen verbetering voelbaar was, de ongelijke strijd op. “Ik had geen trek de blessure te verergeren. Meer dan de derde ronde was voor mij niet haalbaar.” De derde ronde betekende in feite een enorme meevaller.

Boogert kwam ongetraind naar de Australian Open. Sinds eind oktober had ze geen wedstrijd meer gespeeld door een slepende knieblessure. In Melbourne speelde ze woensdag een enkel en dubbel. De volgende ochtend verging ze van de spierpijn. Ze was zo stijf dat ze er ternauwernood in slaagde uit bed te stappen.

Wind Van spierpijn had Van Scheppingen geen last. Van de entourage op showcourt one met 6000 toeschouwers ook niet. Wel van de wind. “Die wervelde constant uit andere hoeken”, vertelde hij. “Soms kreeg ik de bal niet eens op mijn racket, maar woei die op mijn frame.” De Wilnisser had zijn warming-up in de ochtenduren op een andere baan verricht. “Een les voor de toekomst”, gaf hij toe. “Ik wist niet dat de baan bekend stond als de windtunnel.” Medvedev wel. Hij paste zich moeiteloos aan en wees Van Scheppingen op diens tekortkomingen.

Vanaf de eerste opslag zette hij de Wilnisser onder druk en hield die druk drie sets lang vast. Van Scheppingen slaagde er nooit in zich er aan te ontworstelen. “Hij dicteerde de rallies”, keek Van Scheppingen terug. “Ook in mijn opslagbeurten omdat mijn service niet liep. Ik had de baan moeten opengooien, niet in zijn spel moeten meegaan, maar hij nagelde me met zijn diepe slagen ver achter de baseline vast.”

Van Scheppingen, die 35 000 gulden opstreek in Melbourne, hield geen negatief gevoel over aan de nederlaag. “Met de derde ronde in mijn eerste grand slam heb ik mijn eigen verwachtingen overtroffen”, wist hij. “Dit was een nieuwe ervaring voor mij. Bovendien is Medvedev een absolute topper. Een toptien-speler.” Dat was de beer uit Kiev twee en een half jaar geleden. In mei 1994 stond hij vierde van de wereld, zijn hoogste ranking ooit.

Door blessures, door zijn scheiding met coach en vriend Dolgopolov, zijn liefdesverdriet na de breuk met Anke Huber en de onweerstaanbare westerse verlokkingen duikelde hij naar de 36ste plaats. Vorig jaar begaf hij zich aan de hand van zijn nieuwe coach Bob Brett, die eerder Boris Becker en Goran Ivanisevic naar de top bracht, terug op de weg naar de toptien.

De goedgebekte provo uit Kiev, die vlekkeloos de Britse komiek Mr. Bean kan imiteren, is pas 22, maar al zes jaar prof. Van Scheppingen is slechts drie jaar prof en stapte in Melbourne voor de eerste keer in zijn loopbaan de tophonderd binnen. Hij is elf maanden jonger, maar in vergelijking met Medvedev is hij een rookie.