'Als onze ouders dit hoorden, kwamen ze uit hun kisten'

WENUM-WIESEL - Henk Linthorst wil een paardencamping beginnen, maar dat gaat zomaar niet. “We moeten die vreemde lui hier niet”, is de eerste reactie van de omwonenden. “De gemeente moet dat stoppen.” Om de stemming om te buigen heeft de paardenman zijn buren uitgenodigd. De leden van de gemeenteraad komen ook.

Bij het verlaten van Apeldoorn richting Vaassen wijst niets erop dat aan de andere kant van het kanaal, tegen de Koninklijke Houtvesterijen 'Het Loo', het gehucht Wenum-Wiesel ongerept ligt te wezen. Wat keuterboederijtjes en lapjes grond, stevig afgeperkt met prikkeldraad. In de weiden staan geen koeien meer, maar de paarden van Linthorst. Geboerd wordt er nauwelijks meer in Wenum-Wiesel. De voornaamste activiteit vindt plaats in de zes jaar oude, gigantische schuur van Linthorsts Dresspring, waar paarden worden afgericht om op muziek dressuur te rijden.

Op het erf van de verwarmings- én paardenman loopt zijn buurman A. Filmer driftig te doen. De schuur is hem een doorn in het oog, al moet hij toegeven dat Linthorst er een fraai beplante aarden wal tegenaan heeft gezet. “Hier is nog nooit wat gebeurd en dat moet zo blijven,” briest Filmer. “Die raadsleden, daar verwacht ik helemaal niks van. Die komen helemaal uit Apeldoorn om nu ineens naar paarden te komen kijken. Ja, meneer het is verkiezingstijd, weet u wel.”

Dertien bungalows met een stal voor twee paarden ernaast, wil Linthorst bouwen. Hij probeert met de 'sjaletjes met een stalletje', zoals hij zijn project omschrijft, aansluiting te vinden bij de Veluwe Trail. Dat is een route die te paard kan worden afgelegd en waarbij de ruiter met zijn viervoeter langs het pad een slaapplaats wordt aangeboden. Bij Wenum-Wiesel zouden de trekkers even het bos uitkomen om bij Linthorst op verhaal te komen. Daarvoor wil hij ook een bescheiden zwembadje aanleggen, maar beslist geen horeca, heeft hij zijn buren verzekerd. “Maar dan hoor je in het dorpsgeroddel”, zegt hij voor zijn gasten komen, “dat je een golfbaan wilt aanleggen”.

Tegen tweeën komen de omwonenden over de weggetjes aangelopen. De politici - PvdA, VVD, D66, Gemeentebelangen, RPF/GPV en wethouder F. Buijserd van het CDA - zijn met de auto. Linthorst laat in de nogal kale kantine (?) een 'hartelijk welkom buurtjes' klinken. Er hangt een kaart van de Veluwe Trail die sinds december compleet is. Dresspring in Wenum-Wiesel staat met nummer 19 al op de kaart. Trouwens, de pleisterplaats staat ook al aangegeven in de klapper op tafel.

Na een demonstratie van internationaal amazone Diana van der Spek die in Linthorsts bak traint, weerlegt Linthorst dat het om grote chalets gaat. “Tweepersoonskamers met een kamertje waar eventueel een stapelbedje kan staan. Dat is dus maximaal 54 mensen en hooguit 26 paarden”. Hoe zit het met de bagage, wil een buurman weten. “Die gaat mee in zadeltassen. Dat gaat wel met etappes van 25 kilometer per dag. Maar als ze dat willen, breng ik de koffers wel na”, zegt Linthorst, die enig heen en weer gerij niet kan ontkennen.

Buurman Filmer roert zich: “Dachten jullie nu echt dat wij hier samen iets kunnen tegenhouden. Kijk naar deze asociale schuur die Linhorst zo maar kan neerzetten.” De politici zwijgen. De wethouder laat de eer aan ambtenaar C. Altena om uitleg te geven. “In het bestemmingsplan stond 'agrarische bestemming' en paarden fokken is dat. Nu hebben we het over een agro-toeristische voorziening, vandaar dat het bestemmingsplan gewijzigd moet worden. Dat kan wel even duren. Als er niet veel tussenkomt, duurt het een jaar of twee, tweeëneenhalf voor Linthorst kan bouwen.”

Er gaat een zucht van verlichting en verbazing langs de tafels met koffie en koek. Een boer in ruste wordt emotioneel, als hij bedenkt wat de rondkuierende paardentrailers niet kunnen uitspoken in Wenum-Wiesel. “Hier is vijftig jaar niets gebeurd. Als onze vaders en moeders zouden horen dat wij dit zouden toestaan, zouden ze uit hun kisten komen.” Ambtenaar Altena blijft kalm: “De wereld verandert. We kunnen niets fixeren. De gemeente beschouwt het initiatief van Linthorst als kleinschalige, milieuvriendelijke recreatie. En Uw boerderijtes liggen toch minstens honderd meter van elkaar.”

Pissig

Linthorst wordt nu toch een beetje pissig. Hoezo, houden zoals het is? Hebben zijn buren niet allemaal met graagte hun land aan hem verkocht, omdat het boeren niet meer ging? En er wacht Wenum-Wiesel nog wel wat meer. Er zijn plannen voor meer wandel- en fietspaden en er gaat zelfs gekanoëd worden op het Apeldoorns Kanaal, iets verderop. “Precies”, roept een buurman, “Wie garandeert dat je - als het even minder gaat met de paardencamping - hier niet een frietkraam begint?” Over zijn lijk dat zoiets gebeurt, verklaart Linthorst. “Maar als je dood bent? Wie zegt er dan dat je opvolger dat niet doet?” Ambtenaar Altena: “Dan moet het bestemmingsplan gewijzigd worden”. “Dat willen jullie nu toch ook doen?”

De buren zijn er niet gerust op. Mevrouw Brouwer heeft nog wel land in de buurt en had graag zwart op wit dat ze mag blijven gieren. “Voor als de stadse mensen gaan klagen over de stank van de mest.” J. Kamphuis is al een beetje over de streep: “Als het plan van Linthorst doorgaat, komt er tenminste niks anders wat nóg erger is”.

W. Felkes maakt zich vooral zorgen om het milieu, maar zij komt dan ook uit de stad. Straks banjeren tientallen paarderijders door de kwetsbare natuur. “Dat vind ik nou egoïstisch”, kan Linthorst zich niet meer inhouden.

De politici knikken. De wethouder zal ter afsluiting nog even het woord tot Wenum-Wiesel, toch ook gemeente Apeldoorn, richten. De CDA'er heeft veel opgestoken, en heeft op de valreep - Buijserd komt na de verkiezingen niet meer terug in de raad - een suggestie. Bij het wijzigen van een bestemmingsplan kan het heel nuttig zijn naar de buurt te gaan om te luisteren naar de bezwaren.