Van der Graaf: De zaak van de gereformeerden is ook een zaak van de hervormden geworden

Van onze kerkredactie AMSTERDAM - “Verschrikkelijk geraakt” is Gereformeerde-bondssecretaris ir. Jan van der Graaf door de opmerking van ethicus Gerrit Manenschijn dat hij “ongestraft mag zeggen dat God bloed wil zien.” ”

“Dat mijn uitspraken over de kwestie van de Verzoening, die ik al wekenlang doe, nu in verband worden gebracht met het aftreden van Vissinga, vind ik echt heel erg. “Alsof ik Vissinga's bloed geëist heb. Die Verzoening, dat is het hart van de zaak voor mij. Als je er dan zo over praat als Manenschijn, moet je wel alle begrip verloren hebben van waar het in de kerk over gaat. Die Verzoening is zo wezenlijk, ik zal erover blijven spreken, ongeacht de gevolgen.”

Van der Graaf zegt dat hij deze week is overspoeld door brieven en telefoontjes van gereformeerde predikanten die hem zijn aanval op synodepreses Vissinga van verleden week kwalijk nemen. Van der Graaf was de eerste die naar aanleiding van de affaire-Van Drimmelen openlijk vraagtekens zette bij de positie van Vissinga. Hij bracht Vissinga's zwalkende optreden in de pedo-affaire in verband met de behandeling van de kwestie-Den Heyer op de gereformeerde synode. De bespreking van diens kijk op de Verzoening resulteerde na een dag vergaderen in applaus van de synode - een signaal dat de Gereformeerde bond in het verkeerde keelgat schoot. Van der Graaf zegt overigens ook bijval te krijgen van gereformeerde predikanten die zijn verontrusting hierover delen.

Op de felle aanval van Den Heyer zelf, gisteren op de Podiumpagina van Trouw, wil Van der Graaf nu verder niet ingaan. Hij verwijst naar zijn huisorgaan De Waarheidsvriend, waarin hij deze week zijn optreden rechtvaardigt tegenover mensen die zich afvragen waar Van der Graaf zich mee bemoeit. Die bemoeienis is het gevolg van het feit dat de bonders besloten hebben in de kerk te blijven, aldus Van der Graaf. Daardoor is een zaak van de gereformeerden ook een zaak van hervormden geworden: “Als nu de ethiek in het geding is en intussen ook de betrouwbaarheid van de kerk betwijfeld wordt, dan raakt dit evenzeer de hervormde kerk diep. Wanneer we als hervormde gereformeerden uitgesproken hebben dat we op onze post zullen blijven en zullen blijven strijden voor de gereformeerde belijdenis, dan mocht hier niet gezwegen worden.”

Van der Graaf hoopt dat de huidige crisis uiteindelijk heilzaam zal blijken te zijn. “We mogen bidden of er een heilzame schrik mag komen over de kerk, die zou mogen leiden tot ware verootmoediging en tot terugkeer tot het rechte belijden.”