NATIONALE PISPAAL

Wat is het toch heerlijk om in de trein te zitten, met naast je 'je valies met dromen'. Via het raam naar je medepassagiers kijken. Of, ook altijd spannend! een gang naar het toilet met voortsnellend Nederland onder je.

Of als het voorrecht van ìn de trein zitten je niet vergund is, er een te zien rijden met de mensen gezellig binnenin, zittend of wandelend op weg naar een heuglijk feit of, met korting, naar een museum. Zo'n gezicht maakt zelfs het wachten voor een gesloten overweg tot een speciaal genoegen. Van de week zag ik de nieuwe hogesnelheidstrein nog, een wonder van moderniteit, en ja, dan voel je je toch wel even in de vaart der volkeren opgenomen. Binnenkort nog maar drie uur naar Parijs. Daar laat ik mijn auto voor staan.

In deze geest had ik dit stukje willen beginnen, maar het mag niet meer. De NS heeft er genoeg van. Steeds maar weer komen journalisten bij gebrek aan wereldnieuws bij de spoorwegen aankloppen voor een rellerig artikeltje. Ja, de NS is onze gebeten hond, we hebben het er de hele dag over. Dat de treinen niet op tijd rijden, dat de wachtkamers volgens het AOV niet voldoen, dat het eten niet deugt, dat er iedere dag wel ergens een seinpaal stuk is, een baanvak geblokkeerd. Dat het te duur is, dat er te weinig stations zijn, dat je niet behoorlijk ergens een kaartje kunt kopen.

Vanwege ons voortdurende gezanik hebben ze bij het spoor de telefoon eruit getrokken, het Centraal Comité van de NS heeft het IJzeren Gordijn weer laten zakken, een moratorium op treinnieuws ingesteld. Uit met de publiciteit! Wat blijft er nu nog over om te klagen? Geef toe, tegen de trein kon niks op. Vooruit, het weer dan maar, geen Elfstedentocht (of eentje met de trein?), of minister Sorgdrager. 't Blijft behelpen zonder uitgevallen treinen, maar er zit niets anders op nu onze Nationale Pispaal is uitgevallen.

Even dacht ik dat de NS juist weer eens in het nieuws wilde, net als Fokker of Schiphol, want je kunt niet meer aandacht trekken dan door te melden dat je geen prijs stelt op verdere aandacht. En wij de NS maar bellen! Maar het nieuws is dus, dat er voortaan geen nieuws meer is. U kunt allemaal rustig gaan slapen, met de NS is alles in orde. Een echte onderneming geworden, die het ons alleen maar naar de zin wil maken met haar heerlijk rollend materieel en rustig genieten van magnifieke uitzichten. Zo goed?