Feyenoord laat spanning onnodig lang duren

ROTTERDAM - Hoe matig Feyenoord het ook mag doen in de competitie, voor het KNVB-bekertoernooi blijft de Rotterdamse club steeds maar winnen. Gisteravond was een slechts met één doelpunt bekroonde eerste helft tegen NAC voldoende voor promotie naar de kwartfinale. Met MVV in Maastricht als komende tegenstander, lonkt al weer de eigen Kuip als finale-oord.

In de afgelopen vijf jaar heeft Feyenoord de nationale beker vier keer gewonnen; de laatste twee seizoenen met Wim van Hanegem aan het roer. Vanaf het seizoen 1990-91 werden 26 bekerwedstrijden door Feyenoord gespeeld en werd alleen in maart 1993 van Ajax verloren. Met 0-5 nog wel.

Gisteravond werd de zegereeks dus voortgezet, maar het was onbegrijpelijk dat bij de rust nog sprake was van enige spanning. De 1-0 stand bood NAC, dat twee weken eerder halverwege voor de competitie met 2-0 voor stond in de Kuip en toen op 2-2 finishte, nog uitzicht op de kwartfinale. En dat was een mirakel, want in de eerste 45 minuten had Feyenoord aan tien kansen precies één doelpunt overgehouden. Die treffer viel heel vroeg en kwam met een trap vol overtuiging op naam van Vos; er was een lelijke fout van Atmodikoro aan vooraf gegaan. Nadien kon de Rijnmond-aanhang in het van Kuip in vrieskist veranderde stadion zich warmen aan talrijke goede aanvallen.

Voor de zoveelste keer had Arie Haan met de poppetjes geschoven. Ditmaal stond de driemansverdediging Boateng-Koeman-Schuiteman op het veld. Van Gastel was de verdedigende middenvelder die de angel er bij Lokhoff moest uithalen. Voor Van Gastel bewoog zich zich het trio Bosz-Trustfull-Van Bronckhorst, terwijl voorin werd uitgegaan van de linie Taument-Larsson-Vos. Kortom, 3-4-3, het was weer eens wat anders, maar wel een concept waarin Feyenoord de ene na de andere kans tegen het zwaar onder druk staande NAC schiep. De afwerking was echter hopeloos. In volgorde van opkomst werden voor de rust de scoringskansen gemist door Vos, Taument, Taument, Larsson, Taument, Taument, Vos, Bosz en Koeman. Alleen de laatste viel niets te verwijten, want zijn trap betrof een prachtige free kick waar doelman Karelse goed op reageerde.

NAC had pas nog zo aardig partij gegeven in de Kuip. Gisteravond vielen voor de pauze echter alleen de provocaties vanaf het begin van Abdellaoui op. De linkerspits van NAC moet uitkijken dat niet heel het land hem als een vervelend joch gaat zien. Abdellaoui heeft veel talent, maar dat talent is op slag waardeloos als hij - zoals gisteren - constant probeert tegenstanders een gele kaart aan te smeren. Het resulteerde tot gloeiende reacties en vuur in de ogen bij Boateng en Koeman. Deze twee namen Abdellaoui trouwens ook herhaaldelijk te grazen. Dat vooral wenste NAC-coach Wim Rijsbergen te benadrukken. “Boateng probeerde Abdellaoui al in het begin van de wedstrijd door midden te breken. En later had Koeman er zelfs nog een nekslag voor nodig om Abdellaoui tegen te houden. Ik vond dat een actie die Koeman onwaardig is. Bovendien gaf Van der Ende geen gele kaart toen Abedallaoui alleen op de keeper af ging en onderuit werd gehaald.”

Rijsbergen staat te boek als een tactisch sterke figuur. Gisteren zal hij hebben gedacht profijt te kunnen halen uit het feit dat Feyenoord in feite zonder linksback speelde. Dit was de kans voor Gaasbeek, om over Van Bronckhorst te gaan, maar in de praktijk van het duel liepen de Bredanaars in de eerste helft louter achter hun tegenstanders aan. Dat gold met name op het middenveld voor Brusselers tegen Bosz, voor Van Wonderen tegen Trustfull en voor Gaasbeek tegen Van Bronckhorst. Buiten dat lag de lichtvoetigheid van Taument, Larsson en Vos respectievelijk Vidmar, Van Burik en Atmodikoro zwaar op de maag. Althans, in de eerste helft.

Na de rust kwam Feyenoord lang niet meer in de buurt van het niveau, dat het eerder bereikte. Larsson was vervangen door de wonderlijke Obiku. Deze spits deed het zo slecht, dat hij niet eens de tweede helft mocht volmaken. In zijn plaats kwam de buiten beeld geraakte Iwan nog even meedoen. Er was toen al lang sprake van een tegenvallende wedstrijd. NAC putte wel moed uit het feit dat de marge steeds maar tot één doelpunt beperkt bleef, maar tot het vormen van een vuist waren de gasten niet in staat. Abdellaoui moest spitsroeden blijven lopen tegen Boateng. Van der Ende deed er weinig tegen. Blijkbaar was de Hagenaar van mening dat de Marokkaan zelf om de Rotterdamse intimidatie had gevraagd.