Fransen combineren hun flair met grof spel

De finale van het WK rugby kent vandaag alle ingrediënten van een klassieke strijd. Het duel tussen Frankrijk en Australië is er een van aanvallend tegen verdedigend rugby, van Europa tegen de rest van de wereld, van een underdog die geschiedenis wil schrijven tegen de favoriet die op zijn tellen moet passen.

Australië is in het gloednieuwe Millennium Stadium in Cardiff de te kloppen ploeg. Maar dat was Nieuw-Zeeland ook toen het vorige week in de halve finale aantrad tegen Frankrijk. De onverslaanbaar geachte All Blacks kregen met 43-31 een historisch pak slaag.

Het team van coach Rod Macqueen is dus gewaarschuwd, en niet alleen omdat de tegenstander weinig te verliezen heeft. De WK-finalisten stonden in het verleden 28 keer tegenover elkaar: beiden wonnen dertien wedstrijden, twee maal werd het gelijk.

Bovendien, en waarschijnlijk belangrijker, bulken de Fransen van het zelfvertrouwen na de onverwachte winst in de halve finale. Les Bleus hebben sindsdien een missie: ze willen de eerste wereldkampioen van het noordelijk halfrond worden. Nieuw-Zeeland, Australië en Zuid-Afrika gingen hen voor.

,,We hebben het nodig de underdog te zijn'', zegt flyhalf Christophe Lamaison, tegen Nieuw-Zeeland 'man of the match' met 28 punten. ,,Tegen de All Blacks dacht iedereen dat het resultaat al vantevoren vast stond. Daarom waren we zo gemotiveerd, zo hongerig.''

De Wallabies worden echter hoger aangeslagen. Waar de Nieuw-Zeelanders een team hebben met geweldige individuen, zoals Jonah Lomu, daar stelt Australië vooral een geweldig team tegenover, met name gevreesd voor de ijzersterke verdediging.

De Fransen staan aan de andere kant bekend om hun attractieve spel en vloeiende aanvalsgolven. ,,We zullen natuurlijk goed moeten verdedigen'', zegt centre Emile Ntamack. ,,Maar zonder onze gebruikelijke flair komen we nergens.''

Tijdens dit WK heeft Frankrijk zich ook van zijn minder aantrekkelijke kant laten zien. Twee spelers werden eerder in het toernooi al geschorst voor grof spel, een derde - Franck Tournaire -werd na de halve finale beschuldigd van bijten.

Tegenstander Nieuw-Zeeland klaagde ook over spelers die in de ogen waren geprikt, kopstoten hadden ontvangen en tussen de benen waren gegrepen. Bijten, in het rugby beschouwd als de ergste overtreding, had Tournaire een schorsing van een tot drie jaar kunnen opleveren, maar hij werd woensdag bij gebrek aan bewijs vrijgesproken.

De scheidsrechter voor de finale, de Zuid-Afrikaan Watson, is door Australië opgeroepen om hard op te treden tegen gemeen spel. ,,Ik verwacht meteen actie op het veld, niet daarbuiten als het al te laat is'', waarschuwt Macqueen. ,,Desnoods moeten er maar spelers worden weggestuurd. Het heeft geen zin om intimiderende tactieken na de wedstrijd aan tuchtcommissies over te laten.''

Een ander thema dat de gemoederen bezighoudt, is het verschuifbare dak in het Millennium Stadium. Bij twee wedstrijden in Cardiff had het veld ernstig te lijden onder zware regenval. Aanleiding voor Australië om te pleiten voor een gesloten dak tijdens de finale.

De Fransen willen daar echter niets van weten. ,,De weersomstandigheden horen bij het rugby. Dit is geen indoorsport'', aldus flankspeler Olivier Magne. De organisatie heeft inmiddels bevestigd dat het dak tijdens de finale open zal blijven, waarmee het team van coach Jean-Claude Skrela de eerste overwinning op Australië heeft geboekt.