Uit BRIEVEN van lezers

Engel des doods

Er wordt van zulke zaken verslag gedaan via de pers. Daar is een krant voor. Wat me stoort is dat wanneer de naam van Martha U. genoemd wordt, daarop de term 'Engel des doods' volgt. Ik wil de handeling van Martha U. niet goedpraten maar ik vind dat het niet nodig is om iemand op die manier nog een trap na te geven! Zulk jargon hoort in een sensatieblad thuis en past niet bij het niveau van een krant als Trouw.

Amstelhoek B. A. Klinkenberg-van Ek

Kerkverlaters

De heer Greven trekt in zijn column van 3 februari met betrekking tot het SoW-proces een aantal conclusies die de werkelijkheid aardig weergeven. Niettemin ben ik toch wel geschrokken van zijn opvatting: “dit keer geen getob over kerkverlaters of andere groepen die de kerk niet kan bereiken”. Alleen degenen die in de kerk zijn gebleven mogen dus meepraten, omdat zij blijkbaar goedwillendheid en bereidheid tonen tot meedenken in de kerk; er is bovendien zo veel kwaliteit en creativiteit aanwezig.

Ja, ja, maar er gaat ook veel 'talent' in de kerken verloren, omdat het niet (mag) worden gebruikt. Helaas heb ik menigmaal ervaren, dat de kerken het initiatief van de enkeling, in het algemeen belang, niet op prijs stellen. Men ontkomt niet aan de indruk dat deze, in hun ogen, geen bouwstoffen aandraagt voor de totstandkoming van één Algemene Christelijke Kerk.

Hoewel ik zelden meer een kerkdienst bijwoon, ben ik geen kerkverlater of ongelovige. De enige binding die ik nog met de kerk heb bestaat voor mij uit het “overmaken van mijn bijdrage”. . .! Men beschouwt mij als een ontrouw, nutteloos en te kritisch lid, omdat ik niet langer meer wil prijken in het apparaat van een kerk, maar dat van één Kerk begeer. Het hele SoW/Synode-proces toont een voortdurende strijd aan tussen denkbeelden en (materiële) belangen van kerkelijke instituten, maar voor de heelheid van de kerk bieden ze geen enkele oplossing aan. Een andere naam kiezen voor SoW is mijns inziens daarom ook niet nodig, want de lading blijft hetzelfde.

Haarlem J. van den Dool

Sorgdrager

Mevrouw mr. Ficq vindt dat in het rapport van de enquêtecommissie minister Sorgdrager duidelijk is gespaard (Trouw 2 februari). Dat vind ik ook, want wat zijn de feiten? In de zaak van de gouden handdruk voor procureur-generaal Van Randwijck is de minister beschadigd. Zelfs de regeringspartijen hebben daaraan meegewerkt. De hoofdofficier van justitie van Den Haag zegt dat hij de minister heeft ingelicht over de doorlevering van hard drugs. Zij kan zich dat niet herinneren. Het bedrag van twee miljoen gulden dat zij beschikbaar stelde voor het afkopen van een informant noemt de commissie “exorbitant”. Zij heeft de Kamer “onvolledig en onjuist” geïnformeerd over het transport van een partij XTC naar Engeland. Als excuus wordt gesteld dat enkele officieren van justitie haar informatie hebben onthouden. Bij de affaire omtrent het fraudebestendige paspoort en de zaak rond de visfraude was er ook sprake van falende ambtenaren. De ministers Van Eekelen en Braks werden wel weggestuurd. Het college van procureurs-generaal, waartoe ook mevrouw Sorgdrager behoorde, functioneerde niet goed.

Dat politici niet altijd consequent zijn in hun oordeel over personen verbaast mij niet. Maar dan is het toch een taak voor de pers om dat door te prikken! Het is net alsof er een algemene trend is om mevrouw Sorgdrager in bescherming te nemen. Hoe kan het vertrouwen van de burgers in het gezag van politie en justitie worden hersteld als deze beschadigde minister bij de saneringsoperatie centraal staat?

Arnhem H. H. Bod