Borst: uitbreiden fonds onderwerp verkiezingsstrijd

Van onze parlementsredactie DEN HAAG - Minister Borst (D66, volksgezondheid) vindt dat een volgend kabinet kleine zelfstandigen en de tandartshulp weer in het ziekenfonds moet opnemen. Het huidige kabinet is daartoe niet bereid.

Borst lanceerde haar idee zaterdag op een bijeenkomst van D66 in Leiden. Het is geen nieuwe wens van de minister van volksgezondheid. Deze zomer nog bestudeerde haar ministerie of het mogelijk zou zijn het ziekenfondspakket weer uit te breiden. Dat is echter erg duur.

Borst vindt dat een verruiming van het fonds onderwerp moet worden in de verkiezingsstrijd. Ze wil het budget voor de gezondheidszorg dan ook vergroten. Nu mogen de uitgaven voor zorg jaarlijks met 1,3 procent stijgen, terwijl Borst een toename met 2 procent reëler vindt.

De SP reageerde gisteren boos op de uitlatingen van Borst. Fractievoorzitter Marijnissen zal de minister morgen tijdens het vragenuur in de Tweede Kamer opheldering vragen. De vergoeding voor de tandartsenzorg werd juist onder verantwoording van Borst geschrapt. Als zij vindt dat dit fout was, moet ze het nu herstellen, aldus Marijnissen. “Nu is ze nog de eerst verantwoordelijke voor de gezondheidszorg in ons land. Of dat na de verkiezingen ook zo is, is nog volledig onzeker.” Marijnissen constateert dat Borst is gecapituleerd voor de VVD. “Wat mogen we dan in de resterende anderhalf jaar nog van haar verwachten?”.

Medicijnen

Wel wil de minister nu al meer geld uittrekken voor de toelating van nieuwe medicijnen, als gebleken is dat er echt geen alternatief is.

Zo bekijkt Borst momenteel of zij Cell-Cept, een medicijn dat acute afstotingsverschijnselen bij niertransplantaten bestrijdt, maar erg duur is, alsnog zal vergoeden. Volgens de Rotterdamse hoogleraar transplantatie-geneeskunde Weimar is het middel veel effectiever dan bestaande medicijnen, en daardoor ook goedkoper.

Cell-Cept staat sinds februari in Nederland geregistreerd. Borst liet fabrikant Roche onlangs weten dat zij het middel niet wil vergoeden. Dat betekent dat een aantal transplantatie-centra het middel niet aan patiënten met een getransplanteerde nier verstrekt. Een verzekeraar kan dan besluiten het middel wel te vergoeden, maar moet dat dan uit de eigen kas betalen. “Het aantal afgestote nieren daalde tot onder de 10 procent,” zegt Weimar. In andere ziekenhuizen was dit rond de 50 procent.

Behandeling met het medicijn kost 10 000 gulden per jaar. Als een patiënt bij wie een nier is afgestoten aan de dialyse-apparatuur moet, kost dat een ton. Borst waarschuwt echter voor voorbarig optimisme. Medicijnen waar men aanvankelijk heel enthousiast over is, blijken soms heel schadelijke bijwerkingen te hebben.