BRIEVEN

Gotspe Ik denk dat ik maar 'kleine dealer' word. Bruto inkomen per jaar ¿91 200, vakantiegeld en dertiende maand alsmede schnabbels niet meegerekend. Mogelijk opname in het ABP, want het is in feite een ambtelijke baan, en waarschijnlijk nog toelagen voor onkosten en vervoer. . . Het is een gotspe. Ik heb met hard werken dit inkomen nooit gehaald. Maar ja, ik ben altijd een de wet respecterende burger, dus een sukkel, geweest. De beste banen zijn aan mij voorbijgegaan, bijv. in de seksindustrie, waar ook al gewaardeerde en goed gehonoreerde bedrijven opereren en waar een prostituee officieel een zelfstandige is.

Overigens snap ik niet dat wij die 'kleine dealers' nodig hebben. We nemen toch enorme partijen drugs in beslag? Kunnen we die niet verstrekken in plaats van te vernietigen? Ik heb nooit gesnapt waarom die vernietigd werden.

In wat voor een maatschappij leef ik? Culemborg A. G. M. Grimmon

Persona Het woord 'anticonceptiecomputer' lijkt mij verkeerd. Wie 'Persona' aanwendt om zwangerschap te voorkomen wil immers geen anticonceptie toepassen maar aconseptie oftewel periodieke onthouding. Dezelfde computer zou trouwens bij een vurige kinderwens kunnen dienen om juist de vruchtbare periode te benutten. Utrecht Mr. E. M. Vos de Wael-Smulders

Stadje Als een journalist Solingen 'een plaatsje bij Keulen' noemt, lijkt mij dat niet zozeer een geval van onkunde over ons grote buurland, maar eerder een nieuw voorbeeld bij de observatie dat plaatsen steeds kleiner worden naarmate ze verder weg liggen. Maar het kan natuurlijk ook gewoon zijn dat de aanduiding 'plaatsje' (ook: 'stadje', of zelfs: 'dorp') journalistiek jargon is voor 'plaats van onbekende omvang waar ik nog nooit van gehoord heb.' Het verschijnsel laat zich overigens vooral waarnemen op sportpagina's en nog meer dan bij Duitse plaatsen treedt het op bij plaatsen in Midden-Europa, Rusland en China: streken waar opvallend weinig (grote) steden blijken te liggen. Noordwijkerhout Frans van Nes

Asociaal In een lezersbrief van 17 oktober laat leraar Rob Rutteman ons weten dat hij al jarenlang te weinig verdient om zich een lidmaatschap van een onderwijsvakbond te kunnen veroorloven. Dat is buitengewoon merkwaardig als we beseffen dat vele tienduizenden collega's van Rutteman dat wel kunnen. Dit argument is dan ook niet meer dan een schaamlap voor een in mijn ogen zeer asociale houding. Rob laat liever zijn collega's die wel lid zijn de kastanjes uit het vuur halen en profiteert dan vervolgens over hun ruggen mee van successen. Want de opmerking van Rob dat de bonden het onderwijs al jarenlang in de kou hebben laten staan is niet meer dan kretologie. Voordat ik met vut ging heb ik als bestuurder van de Katholieke onderwijs vakorganisatie KOV heel wat vakbondsacties geleid, laatstelijk in 1992 in Utrecht de grootste onderwijsstaking van deze eeuw tot nu toe. Ruim 35 000 actievoerende georganiseerde collega's van Rob hebben daar onder meer bereikt dat de aanvangssalarissen flink werden verhoogd, dat de zogeheten Wiiso-korting werd afgeschaft en dat de carrièrelijnen werden ingekort. Hoezo het onderwijs in de kou laten staan? Overigens besef ik best dat er nog veel verbeterd kan en dient te worden en ook ik vind dat een salariseis van 0,75% nogal mager zou zijn. Eerbeek H. W. C. M. Brinkman