GOUD

Sgrmmmbg. Pardon, even de mond leegeten. Ja, je moet er iets voor overhebben als je je gewicht in goud krijgt uitge keerd. Kwestie van denken en vooral dooreten.

Lang leve de lieve Maharishi, de gulle gever van het goud, dat zo eenvoudig te verdienen is. Dat niemand eerder de statuten van mens en kosmos op papier gezet heeft, is werkelijk een wonder. Dat de hele wereld, inclusief Irak, dankzij de verspreiding van deze wetten gelukkig wordt, is natuurlijk een nog groter wonder. Wat zou er trouwens gebeuren als de Maharishi en Clinton ieder op een schaal van de weegschaal gaan zitten? Wie van hen beiden zal doorslaggevend zijn voor het geluk van de wereld? Ik weet het zo net nog niet.

Voor deze bijzondere gelegenheid - een mens krijgt niet ie dere dag zijn gewicht in goud uitgekeerd - volg ik een eenvoudig dieet, bestaande uit een combinatie van koolhydraten en vetten. Een collega-geluksbrenger van de Maharishi ontdekte deze kosmische wet van het vet. Ook hij heeft trouwens zijn gewicht aan goud binnengehaald en velen gelukkig gemaakt. De wet luidt als volgt: wie koolhydraat en vet apart eet, wordt lichter. Ik draai deze eenvoudige natuurwet om en hoop in korte tijd zeven kilo zwaarder te worden. Een heilig getal, dat lijkt me wel van toepassing voor deze dag.

Tijdens het kauwen en slikken bedenk ik nog wat natuurwetten die van toepassing zijn op de mens en de verre omstreken. Daar gaat-ie dan.

Wat erin gaat, moet eruit. Zo, die zit. Daarmee heb ik het gewicht van mijn linkerbeen alvast in goud verdiend.

Wie op dezelfde plek ronddraait, komt nooit een stap verder.

Wat omhoog gaat, komt terug op de grond.

Wie voor een dubbeltje geboren is, wordt heus nooit een kwartje.

Het is niet alles goud wat er blinkt.

Nou? Dat kan er toch wel mee door, dacht ik .

Zo, nu maar even op de weegschaal. Drie kilo erbij.

Wat voel ik me nu toch gelukkig. Ik weet dat ik me morgen nog gelukkiger zal voelen. Nu maar hopen dat de goudprijs het net zo goed gaat doen als de zilverprijs.