Uit BRIEVEN van lezers

Familierecht Mr. Mieke van der Burg stelt namens de PvdA enkele zinvolle, mijns inziens noodzakelijke, veranderingen in het familierecht voor, zoals het partnercontract, medevoogdij en het vrijgeven van de familienaam.

Jammer dat bij het bespreken van dat laatste blijkt dat mr. M. van der Burg toch niet zo 'bij de tijd' is als ze zich voorstelt: meisjes naar de moeder vernoemen en jongens naar de vader?! Schiedam C. Judith Boertjens

Remmen Dr. N. Schelhaas, die de huidige remmers van het Samen op Weg-proces zeker niet verkettert, meent toch dat ze 'de kont tegen de krib gooien' (Podium, 20 mei). Anderen zeggen: ze zetten de hakken in het zand nu ze zien hoe hard het gaat. Dat zijn kwalijke typeringen. Het gaat hier ook om mensen die op grond van de gevolgde procedures niet langer aan de ontwikkelingen het voordeel van de twijfel geven (waaronder vroege promotors van SoW). Zij trekken uit het verleden van dit proces nu hun conclusies, zij menen aan de vruchten langzamerhand de boom te herkennen. SoW kun je een proces noemen, dat vaart loopt dan wel vaart mindert, het blijft een proces van de menselijke geest, van elkaar beïnvloedende individuele mensen die zelf geremd dienen te worden respectievelijk zichzelf moeten afremmen, willen de door hen onderhouden processen geremd kunnen worden. IJmuiden R.J. Diepersloot

Normaal 'Discussiestuk kerk: een vrouw alleen is ook normaal' (kop boven artikel in Trouw van 16 mei) lijkt mij niet echt een discussiestuk maar een waarheid als een koe!

“'Vrouw en gezin' gaat ervan uit dat het kerngezin (man, vrouw, kinderen) niet langer het meest voorkomende type huishouding is”, lijkt mij weer wel ter discussie. Alle research- en statistische bureaus melden dat het kerngezin nog steeds het meest voorkomende is. “Het werkstuk heeft (dus) niet de zegen van de lidkerken.”

Alleenstaanden hebben altijd een belangrijke plaats in de samenleving gehad en zullen die blijven houden.

Amsterdam Mw. C. G. Hoogland secretaris Nederlandse Gezinsvereniging.

Voorzetsel (2) 'Marie is groter dan mij' zou volgens een pas in Groningen gepromoveerd taalkundige toch goed Nederlands zijn. Dus ook: hij is rijker dan haar, maar zij is slimmer dan hem. Deze verfraaiing van de taal zou te danken zijn aan de ontdekking van het toch wel schokkende feit dat de taalgeleerden nooit doorgehad hebben dat 'dan' niet een voegwoord mar een voorzetsel is.

Daarmee is niet alleen de Grote Van Dale, die tenslotte nog maar van 1864 is, terechtgewezen. Ook de taalgeleerden die volgens een besluit van de Synode van 1618/1619 de bijbel vertaalden en daarmee een monument van de Nederlandse taal oprichtten, hebben het mis gehad. Die lieten bijvoorbeeld Johannes de Doper zeggen: 'Die na mij komt, is sterker dan ik'. Gelet op de vondst van de Groningse taalgeleerde had dat dus moeten zijn: 'Die na mij komt, is sterker dan mij'.

Nu weet ik niet op welke tijd de Groningse vondst teruggaat. Ook ontbreekt in de berichtgeving van Trouw elk bewijs dat 'dan' een voorzetsel is. Maar het enkele feit dat wij dat woordje al eeuwenlang als voegwoord zien en gebruiken, is voldoende om op de oude voet door te gaan en te blijven bij 'Marie is groter dan ik'. In zulke vergelijkingen wordt het (vervoegde) werkwoord niet herhaald en gewoon weggelaten: Marie is groter dan ik (ben). Of met een voorbeeld van de Grote Van Dale: Hij heeft meer geld dan ik (heb).

Wie een beetje taalgevoel heeft, voelt op zijn klompen dat 'groter dan mij ben' en 'meer geld dan mij heb' totaal onmogelijkis. Rijswijk D.M. van der Leeden