BRIEVEN

Emily (2) De auteur van het stuk over Emily Bremers (3 februari) spreekt niet zonder enige afkeuring over de paparazzi die haar overal volgen. In Trouw wordt op dezelfde emoties ingespeeld. Het is een stuk met een laag informatief gehalte dat alleen in de krant lijkt te staan vanwege de naam Emily. Dat past toch niet bij een van 's lands betere kranten? Amsterdam Charles Picavet

Emily (3) In het artikel over de vriendin van kroonprins Willem Alexander is sprake van 'de toekomstige Koningin der Nederlanden'. Waarom zou de vrouw van de kroonprins niet de toekomstige 'Prinses der Nederlanden' kunnen worden? Zoals de man van de huidige Koningin 'Prins der Nederlanden' heet? Door het staatshoofd in het geval van een man Koning te noemen en de partner Koningin, terwijl andersom een Koningin als staatshoofd blijkbaar niet vergezeld kan worden van een Koning, wordt weer eens bewezen dat de mannelijk titel nog altijd als superieur wordt beschouwd. Een slechte zaak voor alle vrouwen. En weinig respectvol voor de drie generaties Koninginnen als staatshoofd die Nederland kent. Er is natuurlijk een alternatief: als er dan een Koningin (Emily) naast Koning Willem IV moet komen, kan Koning Claus nu alvast benoemd worden. Rotterdam J. Hogenboom

Makelaars (1) Ik wil NVM-secretaris G. Cremers (Trouw 3 februari, 'Makelaars reageren zuur op concurrent') aanbevelen op zoek naar een huis te gaan, zonder een zoekopdracht te verstrekken. Veel van zijn collega's weigeren zelfs informatie te verstrekken over de huizen die zij zelf verkopen, als men niet bereid is eerst een zoekopdracht-contract te tekenen. De website van de NVM met het huizenaanbod is niet actueel. Het aanbod is zeer beperkt en wekenlang worden huizen aangeboden die allang (tenminste onder voorbehoud) verkocht zijn. Huizen nieuw op de website blijken op de dag van plaatsing al verkocht te zijn. Hetzelfde geldt voor de etalages van de makelaars en voor het aanbod in het maandelijks verschijnende krantje van de NVM-makelaars, waarvoor men uiteraard moet betalen. Cremers heeft gelijk als hij zegt: 'Nu al heeft een woningzoekende genoeg mogelijkheden kennnis te nemen van wat er te koop is'. Maar hij vergat te zeggen: '...als deze bereid is daartoe diep in de buidel te tasten'. NVM-makelaars zijn de enige neringdoenden die klanten (duur) laten betalen om de koopwaar te mogen zien. Voorburg Gabriele de Koning

Makelaars (2) We wilden van het westen verkassen naar het oosten. Vol goede moed ben ik enkele dagen 's ochtends in de auto gestapt om aldaar zo veel mogelijkmakelaarskantoren te bezoeken en mij kenbaar te maken als potentiële klant met een aankoopbudget van 3 keer de gemiddelde huizenprijs. Na plusminus 40 kantoren bezocht te hebben moest ik concluderen dat men totaal niet in mij was geïnteresseerd, aangezien ik weigerde overal een aankoopopdracht neer te leggen, iets waar de meeste makelaars als eerste over begonnen. Duidelijk werd gesteld dat nieuwe 'objecten' de eerste weken niet in de openbaarheid werden gebracht om eigen (lees: betalende) cliënten de gelegenheid te geven de krenten uit de pap te halen. Wat de opdrachtgever, de verkopende partij daarvan vond was niet van belang. Ik heb het daarna over een andere boeg gegooid omdat ik niet nog meer dagen kon besteden om tevergeefs makelaarskantoren te bezoeken. Met een lijst van officiële NVM-makelaars in de hand heb ik 100 brieven verstuurd met het verzoek mij behulpzaam te zijn bij een aankoop. Tachtig procent van de makelaars reageerde helemaal niet. Tien procent deed nog een poging mij een aankoopopdracht te ontfutselen, en van de rest kregen we wat summiere info die totaal niet aansloot bij onze wensen.

Een makelaar liet mij opdraven (300 kilometer voor niets) naar 'een droomhuis' - er moest wel wat aan gedaan worden - dat bij aankomst niet meer bleek te zijn dan een ruïne langs de snelweg. Ook kwam het voor dat we een - meestal zeer summiere - aanbieding kregen die ons wel wat leek. Direct gebeld natuurlijk, maar dan was het al lang verkocht. Dit alles laat zien, dat de stellingen van G. Cremers, secretaris van de NVM, met een flinke korrel zout genomen moeten worden. Overigens zou ook het feit dat de NVM-Makelaars zelf hun concurrentie kunnen uitkiezen door hun ballotage-systeem ook maar eens ter discussie moeten worde gesteld. Deze procedure mist elke wettelijke grondslag.

Wij wonen nu voorlopig maar weer in een huurhuis. Castricum Marc H. Jansen