VARA

De Beste Mensen voor het Nieuwe Jaar, zo las ik op oudejaarsdag paginabreed in de krant.

Dat maakt je nieuwsgierig. Dus meteen gekeken naar die vijf mensen die daaronder stonden afgebeeld.

Daar wil ik dus niet bijhoren, was mijn eerste reactie.

Jemig, wat een saaie collectie! Drie mannen in het zwart, twee vrouwen in het rood. Grijs koppie d'r boven, bleek wit gezicht er tussenin. Zo weggegelopen uit de herensociëteit, ehh, nou vooruit, wat moderner: uit de dames- en herensociëteit De Grijze Krakeling ('Toetreding alleen na invitatie en uitsluitend voor 70-plus').

Nou heb ik niks tegen grijs, ik ben er juist zelf al twintig jaar verguld mee. Maar na het zien van deze advertentie bekruipt me een, mij tot nu toe onbekende, drang tot een spoelinkje. En dat ondanks het feit dat drie van de vijf in feite niet eens grijs zijn.

D'r moet dus iets grondig mis zijn met die advertentie. Eens kijken van wie die komt.

De Vara?

Was dat vroeger niet die omroep van de vlotte tv-makers met lef? Okee, okee, de VPRO heeft altijd meer lef gehad. Maar toch, de Vara was toch de omroep van de Marcel van Dammen, de Paul Wittemannen en Sonja Barends? En hadden ze laatstelijk ook niet zo'n schreeuwerd als Paul de Leeuw en zo'n goeie cabaretière als Karin Bloemen in hun stal?

Nog maar eens kijken naar die advertentie. Nee, ook op het tweede gezicht wil ik er niet bij horen.

'We willen vernieuwen, grenzen verkennen en waar mogelijk verleggen.'

Met deze vijf leden van onze herensociëteit? Dat zal een hele kluif worden. Zelfs die jongste van het span, met dat korte haar en zonder stropdas, lacht erbij alsof hij in de jaren vijftig Prodent moest verkopen en dat daarna niet meer is verleerd.

Nee, als de Vara mij voor een tientje zou willen strikken, dan moeten ze daar in Hilversum toch wat anders verzinnen. Om te beginnen een nieuw reclamebureau.