Weg met de beschaving!

Zo'n missverkiezing als bij RTL 4, daar moet niet te licht over gedacht worden. Het lijkt alsof het alleen om de borsten en billen gaat van een clubje lekkere stukken, maar het is de ultieme test voor een nieuwe lading tv-journalisten. Hoeveel ex-missen Holland of World hebben inmiddels hun eigen programma? Om ze te tellen heb je aan één hand al te weinig. Het schiet me zelfs niet eens zo gauw meer te binnen in welk jaar Catherine Keyl het tot miss Universe schopte. Of was ze aspergekoningin?

Ze zijn onlosmakelijk verbonden met de nieuwe vorm van tv-maken. De ene miss wordt bij nacht en ontij in een zijspan gepropt, waarna zij voor een dieptereportage op hoerenbezoek gaat. (Als een beetje prostituée tegenwoordig geld zou vragen voor een tv-interview, dan hoefde ze de rest er niet eens meer bij te doen). De andere miss overlaadt ons met buitengewoon interessant nieuws uit een andere bizniss, die van de show, waaruit wekelijks blijkt dat Hollywood en Broadway onderhand moeten sidderen voor Aalsmeer.

De een past nog beter bij het moderne buisgebeuren dan de ander. Bij Veronica declameert het fotomodel Leontine Ruiters tegenwoordig het weerbericht. Zot, maar het kan nòg bezopener: de lokale zender bij ons op het dorp, AT 5, laat tegenwoordig het weerbericht voorlezen door een toevallige voorbijganger die overdag op straat is gesnapt. Een marktkoopman, een dienstertje van een koffiehuis en wie weet, als u eens een broek gaat kopen in de Kalverstraat, dan mag u misschien die dag op de tv wel de gebraden haan uithangen. Het dienstertje stamelde in elk geval dapper: 'Het wordt weer kouder. De erwtensoep staat bij ons klaar. Goeienavond, verder.' De tijd kan niet ver meer zijn dat ze iets uit Artis lenen om het journaal voor te lezen.

Het doet er niet meer toe of het weerbericht wordt gepresenteerd door iemand die een cumuluswolk van een partij mist kan onderscheiden; deskundigheid is nergens meer een garantie voor geloofwaardigheid. Ook het weerbericht moet uitroepen dat, wat de nieuwe garde tv-makers betreft, elke Nederlander de maarschalkstaf in zijn ransel draagt. We zijn terechtgekomen in de tragische naweëen van het ik-tijdperk, in de ellendige post-moet kunnen-tijd. Wat in de jaren tachtig gezaaid is, wordt nu geoogst. Alles moet kunnen, kwaliteit is geen begrip, fatsoen is een achterhaalde code, bescheidenheid is opgeheven, de pot op met jullie beschaving, vakmanschap en deskundigheid zijn achterhaalde begrippen.

Overal waar voor weinig geld, bij gebrek aan fatsoenlijke leiding en zonder enig journalistiek benul televisie wordt gemaakt, en dat is op nogal wat plaatsen, dringt de domheid, de platvloersheid en de brutaliteit van de nieuwe tv-side op. In een reportage (ook bij ons op het dorp) over de fabriek waar de 'Amsterdammertjes' worden gemaakt, is de belangrijkste vraag aan de lasser: waar doen die paaltjes je aan denken. De man wist het niet, hij had geen flauw idee welke stompzinnigheid in het hoofd van de would be-journalist was komen bovenborrelen. Die hield echter aan, zodat hij tenminste kon laten zien hoe dom hij die lasser vond.

Elders, voor het hele land bedoeld, legde een parachutespringer uit welke pret hij en zijn vrouw beleven aan het springen uit een vliegtuig. De verslaggever? 'In de slaapkamer in bed, is dat dan niet retesaai?'

Een onbekwaam acteur uit een gestaakte soap-serie heeft zich in arren moede opgeworpen als 'gids' op de Wallen en mag daar een tv-programma bij maken. Alsof er nooit iemand op de Wallen komt en geen mens zelfs maar een idee heeft van wat een prostituée uitvoert, houdt hij gesprekjes met hoeren. Of we dat vooral ook op hun informatieve waarde willen schatten.

Verder terug naar ons dorp. Het schijnt dat de lesbiënnes de straat op zijn geweest om zich potteus te manifesteren. Ook daar kregen we natuurlijk een tv-verslag van aangeboden, want het tussenbeens gebeuren (in welke variatie dan ook) is het Joegoslavië van de nieuwe journalistieke lichting.

Wat voor hulpmiddelen gebruik je?, wilde de verslaggeefster weten van een voorbijgangster. Zij keek verbaasd op - blijkbaar de laatste aflevering van Goedele Liekens gemist. Verbazing is niks qua moderne televisie, dus hield de ondervraagster aan. En verdraaid, na verloop van tijd wilde de pot in kwestie wel schoorvoetend toegeven, dat ze mogelijk zo'n voorbind-dildo ging aanschaffen.

Kijk uit naar het krantebericht onder de juichende kop: 'Tv-medewerker onbehoorlijk hard in het kruis geschopt'.