Asielbeleid is CDA onwaardig

Het gevoerde asielbeleid van het CDA en de passage hierover in het concept-verkiezingsprogramma komen in grote lijnen overeen. Met beide ben ik het fundamenteel niet eens.

Het CDA en zijn politiek leider, Jaap de Hoop Scheffer voorop, staan voor een asiel- en vluchtelingenbeleid dat ik niet meer christen-democratisch durf te noemen.

De vorm waarin en de toon waarop reacties worden gegeven en voorstellen worden gedaan is een christen-democraat onwaardig.

Malafide

Zonder enig redelijk vermoeden van schuld een complete bevolkingsgroep beschuldigen van malafide praktijken en oproepen tot extra grenscontroles is qua inhoud volkomen belachelijk en dus alleen bedoeld voor electorale doeleinden. Natuurlijk moet het CDA concurreren met andere partijen, maar op deze manier verloochent het CDA zichzelf. Aan de ene kant pleiten voor samenhang in de samenleving en voor extra aandacht voor de zwakkeren en aan de andere kant harde taal uitslaan over de motieven van een groep zwakkeren en ze in een kwaad daglicht plaatsen, kan ik niet met elkaar rijmen. Tenzij je alleen op wilt komen voor de zwakkeren in Nederland, maar dat zal hopelijk niet het geval zijn.

Scoren

De reactie van het CDA op de grote toestroom van Koerden naar Italië is helaas geen incident en daarom wil ik Jaap de Hoop Scheffer oproepen zijn toon te veranderen en zijn wil om te scoren richting de VVD voor andere thema's te bewaren. Een ware christen-democraat denkt in mensen en niet in zetels.

In de discussie over de asielparagraaf van het concept-verkiezingsprogramma van het CDA komen drie punten van discussie naar voren. Met alle drie punten is het CDJA het niet eens en daarom zal ik op alle drie de punten onze mening geven.

Mensenrechten

Allereerst de manier waarop de ambtsberichten totstandkomen, op basis waarvan beoordeeld wordt of een land veilig is voor terugkeer van vluchtelingen of niet. De inhoud van de ambtsberichten is vaak onderwerp van discussie. Bovendien staat de objectiviteit van de berichten onder druk, omdat gezien de belangen, politieke sturing voor de hand ligt. Om hier wat aan te doen is het CDJA voor verplichte consultatie van mensenrechtenorganisaties en hulpverleners in het land zelf en bespreking van de ambtsberichten door de Kamercommissie voor ze als uitgangspunt voor het uitzettingsbeleid worden gebruikt. Op die manier zorg je voor meer zekerheid en duidelijkheid voor alle betrokken partijen.

Verder voert het CDJA een pleidooi voor de herinvoering van het hoger beroep in alle asielzaken. Het in beroep kunnen gaan bij een hogere rechter is voor ons een onvervreemdbaar deel van de democratische rechtsstaat. En zeker in asielzaken, waar het soms gaat over leven of dood, is deze basale vorm van bescherming tegen menselijk falen en willekeur gewenst. Het misbruik maken van deze mogelijkheid moet zeker worden aangepakt, maar niet door de mogelijkheid op te heffen. Het voorstel in het concept-verkiezingsprogramma is natuurlijk van de zotte. Volgens dat voorstel moet de asielzoeker zijn uitspraak afwachten in het land van herkomst. Hoe dat in vredesnaam moet, kan ik me na maanden van nadenken nog steeds niet voorstellen. De Nederlandse ambassades kunnen de uitgewezen asielzoekers al niet volgen, laat staan de Nederlandse gerechten. Het herinvoeren van het hoger beroep in zijn oude vorm, is daarom ook de beste oplossing om te komen tot een humaan en rechtvaardig asielbeleid.

Ten derde pleit het CDJA voor een oplossing van het probleem van de niet-verwijderbare, uitgeprocedeerde asielzoekers. De nood is hoog bij deze mensen en daarom moet er een politieke oplossing komen voor dit probleem. Al een aantal jaren schuift de politiek, het CDA incluis, het probleem voor zich uit. Natuurlijk moet de regering druk uitoefenen op landen die hun onderdanen niet terug willen nemen, natuurlijk moeten reisdocumenten ingenomen of gekopieerd worden bij reizen naar Nederland, maar daarmee los je het probleem van mensen die al jaren in Ter Apel zitten niet op. Ook de hardheidsclausule is geen oplossing als de staatssecretaris er zo weinig gebruik van maakt.

Verblijfsvergunning

Daarom zijn wij voor het verlenen van een verblijfsvergunning aan alle niet-verwijderbare, uitgeprocedeerde asielzoekers die langer dan vijf jaar in Nederland verblijven. Na vijf jaar moeten deze mensen weer de gelegenheid krijgen om een bestaan op te bouwen. Het is een oplossing die niet voldoet aan alle principes van rechtvaardigheid. Voor een betere oplossing, die evenzeer rekening houdt met het uitgangspunt van humaniteit, houd ik me aanbevolen.

Over deze drie punten en over het asielbeleid in het algemeen, moet het CDA positie kiezen. Ik hoop dat zij dat doet op een manier die ligt in het verlengde van de centrale boodschap van het concept-verkiezingsprogramma dat zeer terecht pleit voor een samenleving waarin niemand er alleen voor staat. Samenleven doe je niet alleen. En niet alleen in Nederland.