SCHELTEMA

Vorige week vrijdag onthulde De Telegraaf op de voorpagina: 'Onroerend-goedtycoon Harry Mens is bij een vastgoed-transactie voor enige miljoenen opgelicht door het Octopus-syndicaat.' Maar afgelopen maandag schreef dezelfde krant: 'Het is echter onvoldoende aannemelijk dat Harry Mens enige relatie heeft, dan wel heeft gehad, met Johan V., alias de Hakkelaar of met de Octopus-bende.'

Die gegevens stonden toch opgeslagen in de computers die bij het Landelijk Rechercheteam in Zeist gestolen waren? En al die andere gegevens over politie-informant Tony H. in de Hilton-bar, de witwassende notaris J. en de dubieuze makelaar K., die klopten bij gebrek aan rectificatie dus wel? Geloofde De Telegraaf zijn eigen kennis en bezittingen ineens niet meer voor de volle honderd procent, stond de voortreffelijke relatie met Mens op het spel, waarom die in alle opzichten zo merkwaardig gestelde rectificatie?

Of zou het voor de elders uitgestippelde gang van zaken niet zo verstandig zijn geweest als De Telegraaf een dag later in kort geding voor de rechter zou moeten verschijnen en daar dan toch enige duidelijkheid had moeten verschaffen over de spullen die de krant zegt te bezitten? Als lezer en kijker die op enige afstand de grote criminaliteit moet volgen, moet je zelf maar gaan gissen naar het hoe en waarom van de primeurs. Want al die zogenaamde onthullingen - liefst afgesloten met een ontkenning van de politie als het bekende schaamlapje inzake hoor en wederhoor - komen steeds op tijd. Gedurende het proces tegen de 'Hakkelaar' te opvallend goed getimed. De laatste onthulling van 'Nova' over het bestaan van een geheime financiële regeling met een kroongetuige kwam op het ultieme moment om de zaak nog onderuit te kunnen halen.

Het waren weliswaar berichten die nòg niet zo gek veel zoden aan de dijk hebben gezet, maar in elk geval wel het hunne hebben bijgedragen aan de stemming waarin het criminele milieu het best gedijt: politie en justitie in de eerste plaats als vijand van de hardwerkende, eerlijke burger. Denk er het uwe van, geldt vooralsnog. Ik geloof bijvoorbeeld helemaal geen bal van het gisteren gelanceerde verhaal over de Utrechtse helers in de kwestie van de LRT-computers die zich door het verbale geweld van een politie-infiltrant ('een geheime politie-infiltrant' noteerde wederom De Telegraaf, ik stel me inderdaad voor dat men in het milieu prijs stelt op bekende infiltranten) zodanig in het nauw gedreven voelden door de woorden 'Hij zei dat hij het zat was en dat zijn organisatie het ook zat begon te worden', dat de helers naar de politie stapten. Maar niet dan nadat er uiteraard reeds een advocaat was afgehuurd om in de scherpste woorden schande te spreken over de politie. Sinds wanneer zijn boeven zo fijnbesnaard dat ze schrikken van jargon? Maar, wederom goed getimed want een slotbijdrage aan de strijd tegen het openbaar ministerie in de zaak de 'Hakkelaar'.

Maandagavond gaat Peter R. de Vries bij RTL 4 onthullen welke geheime gegevens in de LRT-computers waren opgeslagen. De fakkel moet nog even brandende worden gehouden. Hij zal het wel weer journalistiek noemen. Wij mogen daar het onze van denken.