Zelfde kampioenen als vorig jaar op NK Squash

AMSTERDAM - Zo op het oog is er niets veranderd in één jaar Nederlands squash. In dezelfde locatie werden afgelopen weekeinde dezelfde spelers als vorig jaar Nederlands kampioen in finales tegen dezelfde tegenstanders en met bijna dezelfde uitslagen.

Er lijkt inderdaad nauwelijks beweging te zitten in het squash-circuit. Vanessa Atkinson en Lucas Buit regeren nu al drie en zes jaar met vaste hand, Nicole Beumer en Eric Smit zijn al twee en drie jaar tweede. Voormalig kampioene Hugoline van Hoorn lijkt definitief naar het tweede plan verwezen, al kon zij terecht mopperen over de te lage plaatsing (vierde) die haar al in de halve finale tegen Atkinson bracht. Het werd de tweede maal in haar carrière dat ze van Atkinson verloor. Beumer, tweede geplaatst, kreeg de finaleplaats wel heel gemakkelijk in de schoot geworpen. Denise Sommers, haar opponente in de halve finale, gaf op in de derde game.

Tommy Berden

Bij de mannen slaagde Tommy Berden er weer niet in Eric Smit te verslaan. Dat is hem nog nooit gelukt. Berden, die deze eeuw nog Nederlands kampioen wil worden, had gehoopt dit jaar het eerste stapje te zetten door de finale te halen. Berden, voor het NK: “Lucas zal de titel wel winnen. Het wordt zijn laatste jaar. Ik heb nog steeds in mijn planning staan dat ik de titel in 1999 van hem overneem. Hij denkt nog steeds dat hij deze eeuw kampioen van Nederland blijft. Maar daar zal ik dus een stokje voor steken.”

Voorlopig strandde Berden op Eric Smit, die zijn full-professionalisme omzet naar semi, omdat hij vandaag met een nieuwe baan als marketing-medewerker begint. Smit slaagde er in de eindstrijd wederom niet in Buit van de titel te houden. Hij speelde veel te opgefokt en ageerde te veel tegen Buit en de scheidsrechter. Smit: “Ik probeerde hem te laten werken; ik wachtte op de ideale bal.” De ervaren Buit wist echter ook af te wachten. Hij wist dat Smit vroeg of laat toch wel een fout zou maken. Zo won Buit zijn zesde titel met 9/6, 9/3, 9/1. (Vorig jaar was het nog 9/6, 9/0, 9/7).

Bij de vrouwen leverde Atkinson één game in tegen Beumer (vorig jaar twee), maar won ze uiteindelijk gemakkelijk: 9/2, 8/10, 9/3, 9/7 (vorig jaar 9/10, 4/9, 9/5, 9/2, 9/0).

Nauwelijks verandering dus, maar toch is er beweging in het squash waarneembaar. Bondscoach Jonah Barrington, de charismatische Brit, is vertrokken en zal slechts vanuit zijn sportcentrum in Engeland nog Nederlandse jeugdspelers begeleiden. Er bestond dus een vacature en die is wel en niet ingevuld. Met de aanstelling van twee teammanagers in plaats van een bondscoach heeft de squashbond een nieuwe weg ingeslagen.

Bij de vrouwen heeft Babette Hoogendoorn die taak gekregen, terwijl Sjef van der Heijden teammanager voor de mannen en de jeugd wordt. De benoemingen gelden in principe voor drie jaar en zijn betaalde functies.

De functie van bondscoach is dus komen te vervallen. “Het is een vrij beladen term”, legt SBN-directeur Marc Ghering uit. “Bovendien is er nu geen bondscoach nodig; de spelers hebben hun individuele coaches.” Het betekent dat de teammangers bepaalde typische functies van een bondscoach, zoals het samenstellen van de ploegen, zullen overnemen.

Voor beide nieuwe teammanagers was het voorstellen aan de pers toch wel een beetje hun finest hour. Van der Heijden heeft er nooit twijfel over laten bestaan dat hij bondscoach wil worden en deze benoeming ziet hij als een mooie opstap. Zesvoudig Nederlands kampioene Hoogendoorn is altijd als extreem lastig beschouwd, had meer dan eens ruzie met bondsbesturen en leek op zeker moment te zijn uitgespuwd door de squashbond. Het nieuwe bestuur, dat de SBN sinds een half jaar aanvoert, is over het verleden heengestapt en heeft vooral oog getoond voor haar kwaliteiten. “De bond heeft de stap gezet naar topsport”, meent Hoogendoorn (32). “Mijn ideeën kwamen overeen met die van de bond. Ik vind deze benoeming een erkenning, ik beloof de bond dat ik nu op een andere manier lastig zal zijn.”

De squashbond kiest bewust voor een scheiding tussen de mannen- en de vrouwenselectie. “Een goede zaak”, meent Hoogendoorn. “Mannen en vrouwen zitten anders in elkaar. Vrouwensquash wordt anders gespeeld, met andere inzet en andere beleving. Dat is specifiek vrouwelijk. Ik vind het opmerkelijk dat men dat in andere sporten niet ziet, dat hockey en volleybal een nationale selectie met een man als coach hebben.”

Hoogendoorn en Van der Heijden hebben een uitgebreide taakomschrijving op papier. Ze hebben beiden een budget toegewezen gekregen en op basis daarvan een plan uitgewerkt. Gevraagd naar haar doelstellingen zegt Hoogendoorn: “Ik streef naar communicatie en duidelijkheid. Juist omdat squash een individuele sport is, is vooraf duidelijkheid nodig. Als ik met een team in het vliegtuig stap, moet iedereen weten waar zij aan toe is.” Zij is van plan met iedere speelster een individueel gesprek te voeren, want “ik realiseer me heel goed dat ik als teammanager niet gekozen ben door de spelers, maar aangesteld door de bond.”

Beide teammangers benadrukken dat zij vooral veel werk zullen maken van de begeleiding van de jeugd. Hoogendoorn zegt: “Ik wil een grote groep talentvolle meisjes bij elkaar krijgen. Door die groep te begeleiden en te trainen moet dat talent zich ontwikkelen en daar moeten de toekomstige toppers uitkomen.”

Natuurlijke afvloeiing

Ook Van der Heijden werkt aan de ontwikkeling en begeleiding van jeugdige talenten. Dat is hard nodig, want naast Atkinson (21) en Berden (18) bestaat de squashtop uit dertigers of bijna-dertigers. Er zal dus binnenkort vanzelf wel meer beweging in het squash-circuit komen, al is het maar door natuurlijke afvloeiing.