Harde kritiek van Amnesty op UNHCR

NAIROBI (AFP) - Amnesty International heeft gisteren scherpe kritiek geuit op het Hoge Commisariaat voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties. De kritiek richt zich op de wijze waarop de UNCHR is omgegaan met de crisis in het Afrikaanse Grote Meren-gebied. Amnesty verwijt de vluchtelingenorganisatie vooral haar onvermogen om gedwongen repatriëringen tegen te gaan.

De beschuldiging volgt op de recente massamoord door Burundese soldaten op Hutu-vluchtelingen die Tanzania uit zijn gezet. “Het UNHCR en de internationale gemeenschap hebben veelvuldig gefaald, door niet onmiddellijk en helder de uitzettingen te veroordelen”, schrijft een Amnesty-delegatie in een verklaring die gisteren werd uitgegeven in Nairobi.

Volgens de mensenrechtenorganisatie beschouwt de internationale gemeenschap de vluchtelingencrisis in centraal Afrika als beëindigd. “De realiteit is totaal anders ... de crisis dreigt juist te verergeren. De situatie blijft gevaarlijk, sommige vluchtelingen dreigen aangevallen te worden in de kampen, terwijl anderen worden overvallen of gedood na terugkeer naar hun land”, aldus de Canadese ex-minister van buitenlandse zaken Flora MacDonald, die de Amnesty-delegatie naar het Grote Meren-gebied leidde.

Het UNHCR verweerde zich gisteren tegen de beschuldiging dat ze haar mandaat zou hebben verraden door te accepteren dat honderdduizenden Rwandese Hutu's drie maanden geleden naar hun land werd teruggestuurd. Woordvoerster Pamela O'Toole zei vanuit Genève dat de vluchtelingenorganisatie heeft gekozen voor de “minst slechte uit een reeks slechte mogelijkheden”. Ze zei de kritiek van Amnesty te begrijpen, maar onderstreepte dat de extreme omstandigheden en de onbekendheid met het gebied het “onmogelijk maakte om het repatriëringsmodel uit de klassieke handboeken toe te passen.” O'Toole bracht in herinnering dat de gastlanden Tanzania en Zaïre af wilden van de twee miljoen Hutu-vluchtelingen. Het UNHCR moest een moeilijke keuze maken, aldus de woordvoerster: of zich terugtrekken en de vluchtelingen in de steek laten, of meewerken om te zorgen dat ze zo goed en veilig mogelijk naar hun land terug konden.