'Zingen maakt me diepgelukkig. Praten maakt me bang'

Volgende week zaterdag, op 1 februari kun je Leah Andreone horen in het programma 2 Meter, van 20.00 - 22.00 uur op Radio 3.

De titel van haar cd 'Veiled' ('Verhuld') zet je even op het verkeerde been. Leah (24) verbergt namelijk helemaal niets. Integendeel. Ze heeft haar masker afgezet en schreeuwt, fluistert en jubelt in elf liedjes al haar gevoelens van zich af. Emoties die ze jarenlang verborgen heeft gehouden. Uit angst. Leah: “Toen ik vijf jaar was, ben ik door een oom seksueel misbruikt. Een jaar lang. En niemand merkte het. Het ergste was, dat hij dreigde mijn moeder te vermoorden, als ik hem erbij zou lappen. Hoewel ik nog niks begreep van seks, het deed alleen maar pijn, besefte ik wel hoe belangrijk het was te zwijgen over wat m'n oom met me deed. Die verantwoordelijkheid over mijn moeders leven, drukte als een loodzware last op mijn schouders”.

Met Leah's moeder gebeurde niets, ook toen ze eenmaal wist wat haar dochter was overkomen. En ondanks dat Leah, zoals ze zelf zegt “de gelukkigste jeugd heeft gehad, die maar mogelijk is”, was haar leven getekend door die ene man, in dat ene jaar. Leah: “Ik werd een verlegen meisje, dat zich op geen enkele manier kon uiten. Als vrienden mij mee uit vroegen, verzon ik altijd smoesjes, omdat ik liever op mijn kamertje zat. Mijn ouders hebben me gestimuleerd om veel naar muziek te luisteren. Later merkte ik dat ik daar veel van mijn gevoelens in kwijt kon. Ik leefde weer op en uiteindelijk was 'Veiled' het resultaat. Muziek is mijn redding.”

Leah zucht. “Ik voel me van een grote hoogte in een diepe diepte vallen, als ik na een optreden van het podium stap,” zegt ze. “Zingen maakt me diepgelukkig. Praten maakt me bang. In feite leef ik nog steeds twee levens.”

In Amerika is Leah al een aardige beroemdheid aan het worden. Haar concerten in grote stadions en zalen zijn zonder uitzondering uitverkocht en afgelopen Kerst stond ze met ondermeer Sheryll Crow en Tracy Chapman in het beroemde Madison Square Garden in New York.

Soms is Leah nog wel eens gefrustreerd, omdat ze beseft dat een man haar hele leven overhoop heeft gegooid. Maar “hoe verschrikkelijk het ook was, het heeft me gemaakt, zoals ik nu ben. Als ik van iemand toestemming kreeg om het leven over te doen zonder die ellende, denk ik: no way, ik ben geworden, zoals ik nu ben. Zo is het goed.”